چشم‌انداز اقتصاد جهانی – هفته ۱۵، ۲۰۲۶: تورم، نفت و بانک‌های مرکزی جهت بازار را تعیین می‌کنند

هفته ۱۵ سال ۲۰۲۶ در حالی آغاز می‌شود که بازارهای جهانی با ترکیبی شکننده از ریسک‌های تورمی، نوسانات بازار نفت، احتیاط بانک‌های مرکزی و سیگنال‌های متغیر رشد مواجه هستند. این چشم‌انداز هفتگی، داده‌های کلیدی اقتصادی، رویدادهای سیاست‌گذاری و محرک‌های ژئوپلیتیکی را که انتظارات را در ایالات متحده، اروپا، بریتانیا، چین، ژاپن و اقتصادهای نوظهور شکل می‌دهند بررسی می‌کند و هم‌زمان ارزیابی می‌کند که این عوامل چه معنایی می‌توانند برای ارزها، سهام، اوراق قرضه، کالاها و احساس کلی بازار داشته باشند.

ایالات متحده

مروری بر اقتصاد ایالات متحده در هفته گذشته

اقتصاد ایالات متحده هفته را در وضعیتی مختلط اما همچنان در حال رشد به پایان رساند، به‌طوری‌که قوی‌ترین تیتر از بازار کار آمد. اشتغال در بخش های غیرکشاورزی در ماه مارس 178 هزار  افزایش یافت که بسیار بالاتر از انتظارات بود، اشتغال بخش خصوصی نیز بازگشت داشت، اشتغال در بخش های تولیدی بهبود یافت و نرخ بیکاری اندکی به 4.3% کاهش پیدا کرد. اما در زیر این تیتر قوی، کیفیت بازار کار کمتر متقاعدکننده بود. نرخ مشارکت کاهش یافت، نرخ بیکاری U6 افزایش پیدا کرد، رشد دستمزدها هم به‌صورت ماهانه و هم سالانه کاهش یافت و میانگین ساعات کاری هفتگی افت کرد. به عبارت دیگر، استخدام بهبود یافت، اما فشار دستمزدی کاهش پیدا کرد و مازاد عرضه گسترده‌تر در بازار کار به‌طور کامل از بین نرفت.

در سمت مصرف‌کننده، تصویر نسبتاً باثبات باقی ماند. فروش خرده‌فروشی بیش از انتظار افزایش یافت، فروش خرده‌فروشی هسته و گروه کنترل نیز بالاتر از پیش‌بینی‌ها بودند و رشد سالانه فروش خرده‌فروشی شتاب گرفت. اعتماد مصرف‌کننده بهبود یافت و فروش خودرو افزایش پیدا کرد، که نشان می‌دهد خانوارها همچنان در حال خرج کردن بودند و تقاضای اختیاری فرو نپاشیده بود. با این حال، تقاضای مرتبط با مسکن ضعیف‌تر باقی ماند. نرخ‌های وام مسکن بالاتر رفت، درخواست‌های وام مسکن به‌شدت کاهش یافت و هر دو فعالیت خرید و بازتأمین مالی تضعیف شدند. شاخص‌های قیمت مسکن نیز آهنگ کندتری از رشد را نشان دادند، که نشان می‌دهد بخش مسکن حتی در حالی که مصرف گسترده‌تر حفظ شد، همچنان تحت فشار باقی مانده است.
فعالیت کسب‌وکار شکاف آشکارتری میان بخش تولید و خدمات نشان داد. بخش تولید در محدوده گسترش باقی ماند و هر دو شاخص ISM Manufacturing PMI و S&P Global Manufacturing PMI بالاتر از قرائت‌های قبلی قرار گرفتند. اما جزئیات داخلی کمتر اطمینان‌بخش بود: شاخص قیمت‌های ISM به‌شدت جهش کرد که نشان‌دهنده فشار قوی‌تر هزینه‌های ورودی بود، در حالی که اشتغال و سفارش‌های جدید تضعیف شدند. بخش خدمات ضعیف‌تر به نظر می‌رسید. شاخص S&P Global Services PMI دوباره به محدوده انقباض بازگشت و شاخص ترکیبی نزدیک به رکود کند شد. داده‌های موجودی نیز احتیاط را نشان دادند، به‌طوری‌که ذخایر تجاری کاهش یافت و رشد ذخایر خرده‌فروشی محدود باقی ماند.

شاخص‌های پیش‌نگر رشد طی هفته تضعیف شدند. برآورد GDPNow بانک فدرال آتلانتا برای سه‌ماهه اول به 1.6% کاهش یافت، فرصت‌های شغلی JOLTS افت کرد و اشتغال ADP در سطحی محدود باقی ماند. درخواست‌های اولیه بیمه بیکاری پایین ماند که نشان می‌دهد تعدیل نیروها همچنان مهار شده بودند، اما درخواست‌های مستمر افزایش یافت که نشان می‌دهد شرایط اشتغال مجدد کمی تضعیف شده بوده است. در بخش خارجی، کسری تجاری تا حدی کاهش یافت، هرچند کسری تجاری کالاها افزایش پیدا کرد. در بخش انرژی، موجودی نفت خام به‌شدت افزایش یافت، فعالیت پالایشگاهی کاهش پیدا کرد و شرایط عرضه فعال باقی ماند، اما توازن‌ها در بخش انرژی همچنان نامتوازن بودند.

در مجموع، داده‌های این هفته نشان دادند که اقتصاد ایالات متحده همچنان در حال رشد است، اما به‌صورت نامتوازن. مصرف و تولید همچنان حمایت‌کننده بودند و تعدیل نیروها پایین ماند، اما خدمات تضعیف شد، بخش مسکن نرم باقی ماند، رشد دستمزدها کاهش یافت و رهگیری رشد در زمان واقعی بدتر شد. پیام کلی، تاب‌آوری در سطح و نرمی در زیر سطح بود—به اندازه‌ای که فدرال رزرو را محتاط نگه دارد، اما نه به اندازه‌ای که یک شتاب‌گیری مجدد شفاف را تأیید کند.

چشم‌انداز اقتصاد ایالات متحده — هفته پیش رو

هفته پیش رو برای اقتصاد ایالات متحده در حال شکل‌گیری به‌عنوان هفته‌ای پرریسک برای تورم و سیاست‌گذاری است، نه صرفاً آزمونی برای اینکه آیا رشد در حال کند شدن است یا نه. نقطه شروع، یک پس‌زمینه کلان مختلط است. در سمت مثبت، اشتغال در ماه مارس 178,000 واحد بازگشت داشت، نرخ بیکاری به 4.3% کاهش یافت، فروش خرده‌فروشی فوریه 0.6% رشد کرد و اعتماد مصرف‌کننده به 91.8 بهبود یافت. اما در زیر این اعداد قوی‌تر در تیترها، تصویر به این شفافی نیست: فرصت‌های شغلی و استخدام نرم‌تر شده‌اند، و برآورد GDPNow فدرال رزرو آتلانتا برای رشد سه‌ماهه اول تا 1.6% تا تاریخ 2 آوریل پایین آورده شد. این وضعیت بازارها را با ترکیب دشواری از تقاضای همچنان مقاوم و فشارهای تورمی رو به افزایش از سمت انرژی و زنجیره‌های تأمین مواجه می‌کند.
سؤال اصلی برای بازارها این است که آیا تورم به اندازه‌ای دوباره شتاب می‌گیرد که فدرال رزرو را کاملاً در حالت توقف نگه دارد یا نه. فدرال رزرو در 18 مارس نرخ‌ها را بدون تغییر در محدوده 3.50%–3.75% نگه داشت، و صورت‌جلسه FOMC هفته آینده در روز چهارشنبه 8 آوریل باید به سرمایه‌گذاران کمک کند قضاوت کنند که سیاست‌گذاران حتی پیش از تشدید آخرین شوک نفتی تا چه اندازه نگران بودند. با توجه به اینکه قیمت بنزین از قبل بالا مانده و نشست اوپک‌پلاس در روز یکشنبه 5 آوریل برگزار می‌شود، بازارها ممکن است هفته را با یک تعدیل دیگر در معاملات آتی و انتظارات تورمی که از نفت ناشی می‌شود آغاز کنند.

تقویم هفتگی متراکم و حساس به بازار است. در روز دوشنبه، شاخص ISM Services PMI نشان خواهد داد که آیا بزرگ‌ترین بخش اقتصاد ایالات متحده همچنان با قدرت در حال گسترش است و آیا فشارهای هزینه‌ای فراتر از بخش تولید در حال گسترش هستند یا نه. در روز سه‌شنبه، تمرکز به Consumer Credit، چشم‌انداز کوتاه‌مدت انرژی EIA، اظهارنظرهای نایب‌رئیس فدرال رزرو فیلیپ جفرسون، گزارش درآمدی دلتا ایرلاینز، و حراج اوراق قرضه 3 ساله خزانه داری منتقل می‌شود—ترکیبی که مصرف‌کنندگان، نفت، سیاست‌گذاری و نرخ‌ها را به هم پیوند می‌دهد. در روز چهارشنبه، صورت‌جلسه FOMC، موجودی‌های نفت، داده‌های تشکیل کسب‌وکار، و حراج اوراق 10 ساله خزانه داری، شلوغ‌ترین روز چنددارایی هفته را رقم می‌زنند. روز پنج‌شنبه شامل آمار درخواست بیمه بیکاری، اوراق 30 ساله خزانه داری، و گزارش به‌تعویق‌افتاده درآمد و مصارف شخصی برای فوریه است، در حالی که انتظار می‌رود مخارج در ارقام اسمی همچنان قوی بماند اما بخشی از آن ناشی از قیمت‌های بالاتر باشد.
رویداد کلیدی، گزارش CPI ماه مارس در روز جمعه است. انتظار می رود  CPI عمومی حدود 1.0% به‌صورت ماه‌به‌ماه افزایش یابد و تورم سالانه را به 3.4% برساند، در حالی که بنزین بخش عمده این افزایش را تشکیل می‌دهد. انتظار می‌رود تورم هسته‌ به‌جای کاهش، چسبنده باقی بماند. پیام روشن است: اگر CPI داغ باشد و نفت در سطوح بالا باقی بماند، بازارها ممکن است بیش از پیش انتظارات برای کاهش نرخ را کم کنند، بازدهی‌ها و دلار را بالاتر ببرند و هم‌زمان فشار را بر سهام حفظ کنند. اگر تورم نرم‌تر باشد و نفت باثبات شود، بازارها می‌توانند دوباره به سمت چشم‌انداز متعادل‌تر برای فدرال رزرو حرکت کنند. در مجموع، هفته پیش رو احتمالاً تحت سلطه نفت، CPI و انتظارات مربوط به فدرال رزرو خواهد بود.

دلار آمریکا و وال‌استریت در هفته پیش رو. نقشه روشن است.

چشم‌انداز کلان برای هفته پیش رو به‌طور ملایم برای دلار آمریکا صعودی و برای وال‌استریت محتاطانه تا انتخابی است. دلیل اصلی این است که ایالات متحده وارد هفته‌ای می‌شود که در آن پس‌زمینه اقتصادی نسبتاً باثبات است، در حالی که چشم‌انداز تورم به دلیل افزایش قیمت نفت و بنزین بدتر شده است. این ترکیب، بازارها را به سمت انتظار برای فدرال رزروی صبورتر سوق می‌دهد، با امیدهای کمتر برای کاهش نرخ بهره در کوتاه‌مدت.
برای دلار آمریکا، پس‌زمینه بنیادی همچنان حمایتی باقی می‌ماند مگر اینکه داده‌های تورم و فعالیت اقتصادی به‌طور معناداری کاهش پیدا کنند. داده‌های قوی‌تر بازار کار فشار بر فدرال رزرو برای کاهش سریع نرخ‌ها را کاهش داده‌اند، در حالی که داده‌های تولیدی همچنان به فشارهای قیمتی چسبنده اشاره دارند. قیمت‌های بالاتر نفت نیز نگرانی‌های تورمی را تقویت می‌کنند، که می‌تواند بازدهی‌های آمریکا را نسبتاً در سطوح بالا نگه دارد و از دلار در برابر همتایانش حمایت کند.

از نظر تکنیکال، ساختار روزانه دلار همچنان به‌طور ملایم صعودی است. از کف اواخر ژانویه، در حال ثبت سقف‌ها و کف‌های بالاتر بوده و اکنون قیمت در حال آزمایش محدوده مقاومتی مهم 99.95–100.24 است. شکست بالای این ناحیه می‌تواند مسیر را به سوی 101.10 باز کند، در حالی که حمایت‌ها در حدود 99.70، 99.21، و 98.78 قرار دارند. RSI  نزدیک به 58 مومنتوم مثبت را بدون نشان دادن شرایط اشباع خرید نشان می‌دهد، و OBV بهبود یافته است، هرچند هنوز با یک شکست قوی همراه نبوده است.

برای وال‌استریت، تصویر چندان ساده نیست. اقتصاد آمریکا هنوز به اندازه کافی مقاوم است که از سود شرکت‌ها حمایت کند، و رشد مورد انتظار 14.4% برای سود سه‌ماهه اول مقداری حاشیه حمایتی فراهم می‌کند. با این حال، سهام اکنون عمدتاً بر پایه خوش‌بینی نسبت به رشد معامله نمی‌شوند. در عوض، محرک اصلی آن‌ها نفت، تورم، و انتظارات نرخ بهره است. این موضوع بازار را شکننده‌تر و انتخابی‌تر می‌کند، نه حامی یک رالی گسترده در کل بازار.

محرک خارجی اصلی همچنان نفت و وضعیت خلیج فارس است. قیمت‌های بالاتر نفت خام از طریق تورم و بازدهی‌ها به نفع دلار هستند، اما برای سهام منفی‌اند زیرا حاشیه سود شرکت‌ها و قدرت خرید مصرف‌کنندگان را تحت فشار قرار می‌دهند. به‌طور خلاصه، دلار در حال حاضر از چشم‌انداز کلان شفاف‌تری برخوردار است، در حالی که وال‌استریت برای حفظ یک بازگشت قوی‌تر و گسترده‌تر به یا CPI نرم‌تر یا نفت خنک‌تر—و در حالت ایده‌آل هر دو—نیاز دارد.

نمودار روزانه S&P 500 همچنان شکننده است. بازگشت در حال بهبود است، اما قیمت همچنان زیر خط‌های روند کلیدی باقی مانده، بنابراین هنوز بیشتر شبیه یک جهش درون یک اصلاح است، نه یک بازگشت تأییدشده.

• مقاومت: 6600–6625، سپس 6750
• حمایت: 6450، سپس 6350
• سوگیری: محتاطانه تا نزولی مگر اینکه قیمت بالای 6625 بشکند

RSI بهبود یافته اما هنوز زیر سطح خنثی است، و OBV نیز بازگشت را بدون تأیید انباشت قوی نشان می‌دهد.

نشست بانک مرکزی نیوزیلند در هفته پیش رو:

احتمال تثبیت نرخ بالاست، اما سیگنال سیاستی پیچیده‌تر شده است

انتظار می‌رود بانک مرکزی نیوزیلند در نشست روز چهارشنبه 8 آوریل، نرخ بهره رسمی را بدون تغییر در سطح 2.25% نگه دارد. اگرچه این تنها یک بازبینی سیاست پولی در ماه آوریل است و نه یک بیانیه کامل سیاست گذاری پولی، این نشست همچنان اهمیت دارد زیرا RBNZ از پیش اعلام کرده است که ارتباطات گسترده‌تری، از جمله یک کنفرانس رسانه‌ای، ارائه خواهد کرد. این موضوع نشان می‌دهد که سیاست‌گذاران درک می‌کنند بازارها پس از شوک اخیر نفتی، بیش از حد معمول به راهنمایی نیاز دارند.

پس‌زمینه سیاست پولی از زمان نشست فوریه RBNZ دشوارتر شده است. در آن زمان، بانک نیز نرخ‌ها را ثابت نگه داشت و همچنان به‌طور کلی با یک موضع حمایتی احساس راحتی می‌کرد، با این باور که تورم به‌تدریج کاهش خواهد یافت و روند بهبود، هرچند شکننده، در حال بهتر شدن است. حتی در آن زمان نیز چرخه کاهش نرخ تقریباً به پایان رسیده به نظر می‌رسید، اما هیچ فوریتی برای انقباض وجود نداشت. اما از آن زمان، شوک نفتی خاورمیانه تصویر را پیچیده‌تر کرده و لحن اندکی محکم‌تر را منطقی‌تر ساخته است.
چالش اصلی اکنون همان موازنه آشنای تورم در برابر رشد است. آنا برمن، رئیس بانک، گفته است که RBNZ به‌طور کلی می‌تواند افزایش موقت هزینه‌های انرژی را نادیده بگیرد، اما اگر فشارهای تورمی پایدارتر شوند، ممکن است واکنش نشان دهد. این موضوع اهمیت دارد زیرا قیمت سوخت به‌شدت افزایش یافته و بنزین و گازوئیل حدود 4% از سبد CPI نیوزیلند را تشکیل می‌دهند. هم‌زمان، تورم از پیش نیز کمی ناراحت‌کننده بوده است: CPI سالانه در سه‌ماهه چهارم 2025 به 3.1% رسید که بالاتر از سقف دامنه هدف 1%–3% بانک مرکزی نیوزیلند بود، و انتظارات تورمی نیز افزایش یافته‌اند. این ارقام هنوز به از دست رفتن کنترل اشاره ندارند، اما حساسیت بانک را نسبت به فشارهای قیمتی بیشتر افزایش می‌دهند.

در مقابل، سمت رشد اقتصاد همچنان ضعیف باقی مانده است. GDP  سه‌ماهه چهارم 2025 تنها 0.2% نسبت به فصل قبل رشد کرد که کمتر از انتظار بود، رشد سالانه فقط 1.3% بود و نرخ بیکاری در سطح 5.4% قرار داشت. این بدان معناست که RBNZ حتی اگر ریسک‌های تورمی افزایش یافته باشند، هنوز استدلال قدرتمندی برای انقباض تهاجمی ندارد.

بنابراین، محتمل‌ترین نتیجه، تثبیت نرخ همراه با لحنی مراقب، و اندکی محکم‌تر است. بعید است بانک به افزایش قریب‌الوقوع نرخ‌ها اشاره کند، اما همچنین بعید است که هرگونه سوگیری روشن به سمت تسهیل را حفظ کند. بازارها باید کمتر بر خود نرخ و بیشتر بر این تمرکز کنند که آیا RBNZ بر هوشیاری، اثرات تورمی دور دوم و پایداری تأکید می‌کند، یا در عوض بیشتر بر رشد ضعیف و ظرفیت مازاد تکیه می‌کند.

نمودار روزانه NZD/USD — نمای تکنیکال

این نمودار سوگیری نزولی در تایم‌فریم روزانه دارد. قیمت به زیر ناحیه حمایتی 0.5700–0.5750 شکسته و اکنون در حدود 0.5680 معامله می‌شود، که نشان می‌دهد روند صعودی قبلی به یک فاز اصلاحی/نزولی تبدیل شده است.
• حمایت: 0.5650، سپس 0.5590–0.5560
• مقاومت: 0.5700–0.5715، سپس 0.5750
• سوگیری: نزولی مگر اینکه قیمت دوباره بالای 0.5750 بسته شود
RSI نزدیک به 34 مومنتوم ضعیف و شرایط نزدیک به اشباع فروش را نشان می‌دهد، در حالی که OBV همچنان در حال کاهش است و فشار خرید ضعیف‌تر را تأیید می‌کند.

شرایط فعلی بازار طلا و چشم‌انداز هفتگی!

طلا وارد هفته جدید در یک محیط کلان دوطرفه می‌شود، در حالی که میان تقاضای پناهگاه امن و پس‌زمینه کمتر حمایتی نرخ‌های بهره و دلار آمریکا گرفتار شده است. به عبارت دیگر، در یک روند شفاف قرار ندارد. تنش ژئوپلیتیکی همچنان حمایت ایجاد می‌کند، اما قیمت‌های بالاتر نفت، بازدهی‌های قوی‌تر خزانه‌داری، و دلار قوی‌تر، رشد طلا را محدود می‌کنند. قیمت نقدی طلا در اوایل هفته به‌شدت افزایش یافت و در 1 آوریل به $4,784.22/oz رسید، که با کمک دلار ضعیف‌تر و امیدها به کاهش تنش به دست آمد، اما این بازگشت با تقویت دوباره دلار و بدتر شدن کلی احساس ریسک کمرنگ شد.

فشار اصلی بر طلا از کانال تورم می‌آید. جنگ ایران و اختلال ادامه‌دار در تنگه هرمز، قیمت‌های انرژی را به‌شدت بالاتر برد، به‌طوری‌که برنت در $109.03 و WTI در $111.54 در تاریخ 2 آوریل قرار داشتند. نفت اهمیت زیادی دارد زیرا انتظارات تورمی را افزایش می‌دهد و احتمال تسهیل سریع فدرال رزرو را کاهش می‌دهد. این موضوع به نوبه خود از دلار و بازدهی اوراق قرضه حمایت می‌کند و هزینه فرصت نگهداری یک دارایی بدون بازده مانند طلا را بالا می‌برد. این فشار پس از آن شدت گرفت که گزارش اشتغال آمریکا نشان داد 178,000 شغل در ماه گذشه در بخش های غیر کشاورزی اضافه شده، نرخ بیکاری به 4.3% کاهش یافته، بازدهی 10 ساله در 4.32% تقویت شده، و شاخص دلار نزدیک به 100.08 قرار گرفته است. این وضعیت طلا را در شرایطی قرار می‌دهد که بهترین توصیف برای آن، تثبیت نوسانی با یک فشار خفیف کلان است.

برای هفته پیش رو، مهم‌ترین محرک‌ها نه تحولات مختص طلا، بلکه تقویم فدرال رزرو و تورم هستند. رویدادهای کلیدی عبارت‌اند از صورت‌جلسه FOMC، Core PCE، و CPI ماه مارس. این انتشارها اهمیت دارند زیرا انتظارات را درباره اینکه آیا فدرال رزرو باید برای مدت بیشتری محدودکننده باقی بماند یا نه شکل خواهند داد. نفت دومین محرک اصلی است. در حالی که اوپک‌پلاس ممکن است افزایش دیگری در تولید را بررسی کند، تا زمانی که هرمز همچنان مختل باقی بماند، این موضوع احتمالاً بازار را به‌طور معناداری آرام نخواهد کرد. در نتیجه، چشم‌انداز طلا خنثی تا اندکی نزولی است، با حساسیت بسیار بالایی به تیترها. طلا همچنان می‌تواند رشد کند اگر CPI نرم‌تر باشد، دلار تضعیف شود، یا فشار نفت کاهش یابد، اما اگر CPI داغ باشد و بازدهی‌ها به رشد ادامه دهند، احتمالاً با دشواری مواجه خواهد شد.

از نظر تکنیکال، طلا پس از یک اصلاح شدید در تلاش برای تثبیت است، اما ساختار آن همچنان شکننده است و نه به‌وضوح صعودی. قیمت دوباره بالای خطوط Alligator حرکت کرده است، که نشانه‌ای اولیه از بهبود است، با این حال این بازگشت هنوز بیشتر شبیه یک جهش درون یک ساختار آسیب‌دیده است تا یک روند صعودی جدید تأییدشده. ناحیه مقاومتی کلیدی 4675–4700 است؛ شکست بالای آن می‌تواند مسیر را به سوی 4800 و سپس 5000 باز کند. در سمت نزولی، 4620–4600 نخستین ناحیه حمایتی است، و پس از آن 4555 و سپس 4400–4320 قرار دارند. مومنتوم بهبود یافته، اما نه به‌طور قاطع: RSI نزدیک به 46 همچنان زیر سطح خنثی قرار دارد، و OBV بازگشته است بدون آنکه انباشت قوی را تأیید کند.

نفت خام: شرایط فعلی بازار و چشم‌انداز هفته پیش رو

نفت خام وارد هفته پیش رو در بازاری با ریسک جنگ می‌شود، نه بازاری که به‌طور عادی توسط عوامل کلان هدایت شود. قیمت‌ها بالا باقی مانده‌اند زیرا مسئله اصلی نه قدرت معمول تقاضا، بلکه اختلال ادامه‌دار در تنگه هرمز است. برنت در 2 آوریل در $109.03 و WTI در $111.54 بسته شد، در حالی که قرارداد ماه پیش روی  WTI  با پریمیومی غیرمعمول و بزرگ نسبت به هم قراردادهای با سررسید دورتر و هم برنت معامله شد، که نشان‌دهنده تنگنای شدید فیزیکی در کوتاه‌مدت است. نظرسنجی ماه مارس رویترز همچنین نشان داد که تولید اوپک به‌شدت به 21.57 میلیون بشکه در روز کاهش یافته است، پایین‌ترین سطح از اواسط 2020، زیرا جنگ و اختلال در کشتیرانی باعث کاهش صادرات در میان تولیدکنندگان بزرگ خلیج فارس شد. این به آن معناست که بازار همچنان عمدتاً توسط ناامنی عرضه هدایت می‌شود، نه خوش‌بینی نسبت به رشد جهانی.
نخستین رویداد مهم هفته، نشست اوپک‌پلاس در روز یکشنبه 5 آوریل است. این گروه پیش‌تر تعدیل تولید 206,000 بشکه در روز را برای آوریل تصویب کرده بود و اکنون انتظار می‌رود درباره افزایش دیگری برای ماه مه بحث کند. با این حال، حتی اگر اوپک‌پلاس با افزایش بیشتر تولید موافقت کند، بازار ممکن است آن را عمدتاً نمادین تلقی کند مگر اینکه آن بشکه‌ها واقعاً بتوانند صادر شوند. ظرفیت مازاد فقط در صورتی اهمیت دارد که عرضه بتواند جابه‌جا شود، و گلوگاه واقعی همچنان هرمز و ریسک منطقه‌ای کشتیرانی است. در نتیجه، بازار احتمالاً همچنان بیشتر به تیترهای نظامی، شرایط بیمه کشتیرانی، و امنیت ترانزیت واکنش نشان خواهد داد تا به تغییرات محدود در سهمیه‌های تولید اوپک‌پلاس.

برای خود هفته 6 تا 11 آوریل، مهم‌ترین گزارش ماهانه بازار نفت، چشم‌انداز کوتاه‌مدت انرژی EIA در 7 آوریل است. گزارش ماهانه بازار نفت اوپک و گزارش ماهانه نفت IEA درست پس از این هفته، در 13 و 14 آوریل منتشر می‌شوند. این موضوع گزارش EIA را به‌ویژه مهم می‌کند زیرا فرضیات قبلی آن اکنون از پیش منسوخ به نظر می‌رسند. در ماه مارس، EIA انتظار داشت تولید متوقف‌شده در اوایل آوریل به اوج برسد و پیش‌بینی کرده بود که میانگین برنت در سه‌ماهه دوم 2026 برابر با $91 باشد، اما قیمت‌های نقدی اکنون به‌مراتب بالاتر از آن هستند. بنابراین، به‌روزرسانی روز سه‌شنبه برای هرگونه بازبینی صعودی در قیمت‌های کوتاه‌مدت یا فرضیات سخت‌گیرانه‌تر عرضه با دقت دنبال خواهد شد.

سناریوی پایه برای این هفته، نفتی با قیمت بالا، پرنوسان، و هدایت‌شده توسط تیترهای خبری است، به‌طوری‌که جهش‌های صعودی محتمل‌تر از یک افت روشن هستند مگر اینکه پیشرفتی معتبر درباره هرمز حاصل شود. سه لایه کلیدی عبارت‌اند از: سیگنال روز یکشنبه اوپک‌پلاس، به‌روزرسانی پیش‌بینی EIA در روز سه‌شنبه، و اینکه آیا شرایط کشتیرانی در تنگه واقعاً بهبود پیدا می‌کند یا نه. از نظر تکنیکال، WTI همچنان قوی به نظر می‌رسد. روند گسترده‌تر بالای ناحیه 105–106 همچنان صعودی باقی می‌ماند، در حالی که قیمت در حال آزمایش ناحیه فیبوناچی 112.26 است. حرکت بالای آن می‌تواند مسیر را دوباره به سوی 118.82 و 120 باز کند، در حالی که تنها شکست به زیر حمایت می‌تواند شروع به تضعیف ساختار صعودی کند. شاخص‌های مومنتوم، از جمله RSI نزدیک به 70 و OBV قوی، همچنان از روند صعودی زیربنایی حمایت می‌کنند، هرچند هم‌زمان هشدار می‌دهند که نوسان همچنان بالا باقی مانده است.

شرایط فعلی بازار کریپتو و چشم‌انداز هفتگی BTC

بازار کریپتو در وضعیتی محتاطانه، محدود به بازه، و هدایت‌شده توسط عوامل کلان وارد هفته  جدید می‌شود. بیت‌کوین در حدود $66,983 و اتریوم نزدیک به $2,053.73 معامله می‌شوند، و هر دو دارایی بیشتر شبیه دارایی‌های پرریسک با بتای بالا رفتار می‌کنند تا پناهگاه‌های امن. تشدید اخیر جنگ ایران، دلار آمریکا را تقویت کرده و اشتهای ریسک گسترده‌تر را تضعیف کرده است، که این موضوع بر کریپتو نیز فشار وارد کرده است. هم‌زمان، تصویر جریان سرمایه نیز نرم‌تر شده است. محصولات سرمایه‌گذاری دارایی‌های دیجیتال نخستین خروجی سرمایه خود در پنج هفته اخیر را ثبت کردند که در مجموع $414 میلیون بود، از جمله $194 میلیون خروج سرمایه از بیت‌کوین. جریان‌های ETF اسپات بیت‌کوین در آمریکا نیز ناهموارتر شده‌اند، به‌طوری‌که از ورودهای قوی سرمایه در پایان مارس به خروج شدید در 1 آوریل، و سپس تنها یک بازگشت کوچک در 2 آوریل تغییر کرده‌اند. این موضوع نشانه تسلیم بازار نیست، اما نشان می‌دهد که تقاضای نهادی در حال انتخابی‌تر شدن است و کمتر به‌طور تهاجمی از روند پیروی می‌کند.

یک تحول ساختاری مهم، راه‌اندازی cirBTC توسط Circle است؛ یک توکن جدید رپدشده با پشتوانه 1:1 بیت‌کوین که از اتریوم آغاز می‌شود. این اقدام Circle را فراتر از استیبل‌کوین‌هایی مانند USDC و EURC می‌برد و وارد بازار بیت‌کوین توکنیزه‌شده می‌کند، جایی که با محصولاتی مانند WBTC رقابت خواهد کرد. Circle کاربران نهادی مانند میزهای OTC، بازارسازها، و پلتفرم‌های وام‌دهی را هدف قرار داده است، در حالی که cirBTC را به‌عنوان راهی امن و خنثی برای دسترسی دارندگان بیت‌کوین به وام‌دهی DeFi، استقراض، و تأمین نقدینگی معرفی می‌کند. Circle همچنین برنامه دارد cirBTC را به بلاکچین لایه 1 خود یعنی Arc و Circle Mint گسترش دهد، که نشان‌دهنده یک استراتژی گسترده‌تر برای اتصال مالی سنتی، زیرساخت متمرکز کریپتو، و امور مالی غیرمتمرکز است. در حالی که خود BTC اندکی افت کرده است، cirBTC می‌تواند با افزایش کاربرد بیت‌کوین و پذیرش نهادی آن در گذر زمان، به یک تحول زیرساختی صعودی بلندمدت تبدیل شود.

برای هفته پیش رو، چشم‌انداز بیت‌کوین بیشتر توسط رویدادهای کلان هدایت می‌شود تا اخبار خاص کریپتو. تاریخ‌های کلیدی عبارت‌اند از اوپک‌پلاس در 5 آوریل، ISM Services در 6 آوریل، صورت‌جلسه FOMC در 8 آوریل، و CPI آمریکا در 10 آوریل. بحث اصلی بازار این است که آیا کند شدن رشد در نهایت فدرال رزرو را به سمت کاهش نرخ‌ها سوق خواهد داد، یا اینکه تورم چسبنده—که احتمالاً با قیمت‌های بالاتر نفت و تعرفه‌ها تقویت می‌شود—فدرال رزرو را صبور نگه خواهد داشت. این عدم قطعیت یکی از دلایل اصلی نوسانی و مردد ماندن بیت‌کوین است. سناریوی پایه برای BTC خنثی تا اندکی محتاطانه است، با نوسان بالای ناشی از رویدادها. اگر نفت بالا بماند، تورم بالا باشد، و فدرال رزرو لحنی صبور یا هاوکیش داشته باشد، BTC ممکن است با دشواری مواجه شود زیرا دلار قوی باقی می‌ماند. اگر تورم نرم‌تر شود، تنش ژئوپلیتیکی کاهش یابد، و جریان‌های ETF باثبات شوند، بیت کوین می‌تواند همراه با سایر دارایی‌های پرریسک رشد کند.

از نظر تکنیکال، BTC/USD همچنان در نمودار روزانه شکننده به نظر می‌رسد. پس از شکست از ناحیه 90هزار –95هزار  در اوایل فوریه، بیت‌کوین وارد یک بازه معاملاتی پایین‌تر شده و اکنون در حدود 66.8هزار ، زیر هر سه خط Alligator معامله می‌شود. این موضوع نشان‌دهنده یک فاز روند ضعیف است، نه یک بازگشت تأییدشده. رفتار قیمت بین 66هزار  و 70هزار  بیشتر شبیه تثبیت پس از یک شکست نزولی است تا آغاز یک موج صعودی جدید. RSI  نزدیک به 42 همچنان زیر سطح خنثی باقی مانده است، و OBV هنوز منفی است، که نشان می‌دهد مومنتوم و انباشت هنوز متقاعدکننده نیستند. ناحیه حمایتی کلیدی 65هزار –66هزار  است و پس از آن 60هزار  قرار دارد، در حالی که مقاومت در 67.3هزار –68.9هزار ، سپس 70هزار –72هزار  و 75هزار  قرار گرفته است. به‌طور خلاصه، بیت‌کوین همچنان در یک ساختار شکننده قرار دارد: بالای 68.9هزار  ممکن است باثبات شود، اما زیر 65هزار  فشار نزولی می‌تواند دوباره عمیق‌تر شود.