جنگ، نفت و داده‌های اقتصادی: هفته‌ای پرمخاطره برای بازارهای جهانی

بازارهای جهانی همچنان بر جنگ در خلیج فارس متمرکز خواهند ماند، زیرا اختلال در صادرات انرژی همچنان محرک بازارهای نفت، ارز، اوراق قرضه و احساس ریسک است. در ایالات متحده، سرمایه‌گذاران شاخص  PMI موسسه  S&P گلوبال، شاخص اعتماد مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان و نظرسنجی‌های منطقه‌ای فدرال رزرو را برای دریافت سیگنال‌هایی درباره رشد و شرایط کسب‌وکار دنبال خواهند کرد. شاخص‌های اولیه PMI در منطقه یورو، بریتانیا، ژاپن، استرالیا و هند تصویری کلی از شتاب اقتصاد جهانی تحت فشارهای ژئوپلیتیکی ارائه خواهند داد. نظرسنجی‌های اعتماد مصرف کننده در آلمان و منطقه یورو، گزارش‌های تورمی از ژاپن، بریتانیا، استرالیا و تورم اسپانیا، به‌همراه تصمیمات بانک‌های مرکزی در نروژ و مکزیک، مسیر هفته پیش رو را شکل خواهند داد.

مرور هفتگی اقتصاد آمریکا: تورم چسبنده، و فرود نرم شکننده‌تر

داده‌های آمریکا در هفته گذشته اقتصادی را نشان دادند که ناهنگون اما همچنان در حال گسترش است. رشد فرو نریخته، بازار کار نسبتاً باثبات مانده، و برخی بخش‌های تولیدی همچنان دوام آورده‌اند. اما پیام کلی این است که اقتصاد دیگر در مسیر یک کاهش تورم روان و تمیز حرکت نمی‌کند و بیش از پیش در معرض ترکیبی از رشد کندتر و تورم بالاتر قرار گرفته است، به‌ویژه اکنون که نفت و ریسک‌های ژئوپلیتیکی دوباره در مرکز توجه قرار گرفته‌اند.
بزرگ‌ترین نکته قابل‌توجه، تورم بود. PPI  فوریه بالاتر از انتظار منتشر شد؛ به‌طوری‌که PPI اصلی 0.7% ماهانه و 3.4% سالانه افزایش یافت، در حالی که PPI هسته 0.5% ماهانه و 3.9% سالانه رشد کرد. حتی معیارهای محدودتر نیز همچنان قوی باقی ماندند و نشان دادند که تورم در زنجیره عرضه هنوز کاملاً تحت کنترل نیست و فشار هزینه‌ای بر کسب‌وکارها همچنان معنادار است. این موضوع دشوارتر می‌کند که فرض کنیم تورم به‌آسانی و به‌صورت روان به کاهش خود ادامه خواهد داد.

این موضوع مستقیماً وارد پیام فدرال رزرو نیز شد. فدرال رزرو نرخ‌ها را مطابق انتظار در 3.75% بدون تغییر نگه داشت، اما لحن آن همچنان محتاط باقی ماند. سیاست‌گذاران اشاره کردند که افزایش قیمت انرژی و شوک ناشی از جنگ ایران می‌تواند چشم‌انداز تورم را پیچیده‌تر کند. بنابراین این یک توقف بود، اما نه توقفی که به‌وضوح داویش تلقی شود. بازار با این برداشت باقی ماند که فدرال رزرو خواهان انعطاف‌پذیری است، اما اگر انتظارات تورمی دوباره بالا برود، فضای کمتری برای کاهش سریع نرخ‌ها وجود خوهد داشت.

در بخش رشد، همچنان نشانه‌هایی از تاب‌آوری دیده شد. تولیدات صنعتی و کارخانه‌ای هر دو 0.2% ماهانه افزایش یافتند، در حالی که نرخ بهره‌برداری از ظرفیت تولید در 76.3% ثابت ماند. شاخص فدرال رزرو فیلادلفیا با ثبت 18.1 فراتر از انتظار ظاهر شد، به‌طوری‌که اشتغال دوباره به محدوده مثبت بازگشت و مخارج سرمایه‌ای بهبود یافت. این ارقام نشان می‌دهند که تولید در حال فروپاشی نیست و برخی شرکت‌ها همچنان در حال سرمایه‌گذاری هستند.

اما تصویر کلی فراگیر نبود. شاخص Empire State دوباره به 0.20- کاهش یافت، شاخص Leading Index در محدوده منفی باقی ماند، و برآورد GDPNow فدرال رزرو آتلانتا برای سه‌ماهه اول از 2.7% به 2.3% کاهش پیدا کرد. بازار کار همچنان باثبات به‌نظر می‌رسد، با پایین ماندن درخواست های اولیه دریافت بیمه بیکار، اما افزایش درخواست های تکرار شده، به ضعف تدریجی اشاره دارد. هزینه‌کرد مصرف‌کننده همچنان زنده است، اما بخش مسکن هنوز شکننده باقی مانده، به‌طوری‌که فعالیت وام مسکن ضعیف است و فروش خانه‌های نوساز به‌شدت کاهش یافته است.

انرژی و شرایط مالی نیز لایه دیگری از عدم‌اطمینان را اضافه کردند. این به چه معناست؟ اقتصاد آمریکا همچنان مقاوم است، اما با آسودگی کمتری. روایت فرود نرم هنوز زنده است، اما آشفته‌تر شده است: تورم چسبنده است، فدرال رزرو نمی‌تواند به‌راحتی چرخشی در سیاست های خود انجام دهد، مسکن ضعیف است، و رشد به‌تدریج در حال کند شدن.

چشم‌انداز هفتگی پیش‌روی ایالات متحده

اقتصاد ایالات متحده وارد هفته جدیدی می‌شود که در آن رشد کندتر شده، اما همچنان در حال گسترش است. رشد نسبت به شتاب قوی‌تری که پیش‌تر دیده می‌شد به‌طور معناداری کاهش یافته بود، و حتی پیش از آنکه آخرین شوک ژئوپلیتیکی از طریق افزایش قیمت انرژی و نگرانی‌های تازه تورمی، عدم‌اطمینان جدیدی اضافه کند، مومنتوم نیز در حال تضعیف بود. بنابراین، درگیری آمریکا–اسرائیل–ایران احتمالاً در این هفته نیز همچنان محرک اصلی احساسات بازار خواهد بود و هم بر انتظارات تورمی و هم بر اشتهای ریسک گسترده‌تر تأثیر خواهد گذاشت. در تقویم داخلی، هیچ انتشار مهم داده ای بزرگی وجود ندارد، اما چندین گزارش به بازارها کمک خواهند کرد تا ارزیابی کنند آیا اقتصاد همچنان در مسیر فرود نرم قرار دارد یا آسیب‌پذیرتر شده است. مهم‌ترین انتشارها شامل PMI اولیه S&P Global برای ماه مارس، قیمت‌های واردات و صادرات فوریه، بازنگری بهره‌وری و هزینه‌های نیروی کار سه‌ماهه چهارم، تراز حساب جاری، هزینه‌کرد ساخت‌وساز، نظرسنجی‌های تولیدی منطقه‌ای، و قرائت نهایی اعتماد مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان خواهد بود.

برای هفته پیش‌رو، داستان کلان کمتر درباره یک رویداد واحد است و بیشتر به این مربوط می‌شود که آیا داده‌های ورودی سه موضوع اصلی را تأیید می‌کنند یا نه. نخست، رشد در حال تعدیل است اما فرو نمی‌پاشد. دوم، ریسک‌های تورمی از طریق فشار هزینه‌های وارداتی و قیمت‌های بالاتر نفت دوباره در حال ظهور هستند. سوم، فدرال رزرو پس از نشست مارس همچنان محتاط باقی مانده و بعید است مگر آنکه داده‌ها به‌طور قاطع در یک جهت حرکت کنند، به‌سرعت تغییر موضع دهد.

مهم‌ترین داده‌های اقتصادی و انتظارات بازار

1. PMI اولیه آمریکا — سه‌شنبه، 24 مارس

نخستین انتشار مهم و اثرگذار بر بازار، PMI اولیه S&P Global است. داده‌های فوریه نشان دادند که فعالیت آمریکا در محدوده انبساط باقی مانده، اما مومنتوم تضعیف شده است، به‌طوری‌که هم تولید و هم خدمات کاهش یافتند اما همچنان بالای 50 باقی ماندند. برای مارس، مسئله اصلی صرفاً این نیست که آیا شاخص‌ها در محدوده انبساط می‌مانند یا نه، بلکه این است که آیا فعالیت کسب‌وکار نشانه‌هایی از تاب‌آوری دوباره نشان می‌دهد یا بیشتر سرد می‌شود. PMI  قوی‌تر از این ایده حمایت می‌کند که رشد فقط به‌تدریج در حال کند شدن است. نتیجه ضعیف‌تر، نگرانی‌ها را درباره این‌که اقتصاد سریع‌تر از انتظار در حال از دست دادن مومنتوم است، تقویت خواهد کرد.

2. بهره‌وری و هزینه‌ها (بازنگری سه‌ماهه چهارم) — سه‌شنبه، 24 مارس

گزارش بازنگری‌شده بهره‌وری سه‌ماهه چهارم مهم است، زیرا فدرال رزرو هنوز در حال ارزیابی این موضوع است که آیا فشارهای حقوق و دستمزد می‌توانند بدون چسبنده نگه داشتن تورم کاهش پیدا کنند یا نه. اگر بهره‌وری قوی باقی بماند، می‌تواند به خنثی‌کردن افزایش هزینه‌های نیروی کار و کاهش فشار تورمی کمک کند. اگر ضعیف شود، ترکیب تورمی ناراحت‌کننده‌تر خواهد شد. انتظار می‌رود بهره‌وری غیرکشاورزی و هزینه‌های واحد نیروی کار در مجموع بدون تغییر معنادار باقی بمانند، که از این دیدگاه حمایت می‌کند که بازار کار، با وجود برخی سیگنال‌های نرم‌تر اخیر، همچنان نسبتاً مقاوم است.

3. قیمت‌های واردات و صادرات فوریه — چهارشنبه، 25 مارس

این یکی از مهم‌ترین انتشارهای مرتبط با تورم در این هفته است. بازارها انتظار دارند هم قیمت‌های واردات و هم صادرات افزایش ملایمی داشته باشند، اما در شرایط فعلی حتی غافلگیری‌های کوچک به سمت بالا نیز اهمیت خواهند داشت. سرمایه‌گذاران می‌خواهند بدانند آیا فشارهای قیمتی خارجی در حال گسترش هستند یا نه، به‌ویژه اکنون که بازارهای انرژی نسبت به تحولات ژئوپلیتیکی حساس باقی مانده‌اند. داده واردات قوی‌تر از انتظار، این دیدگاه را تقویت خواهد کرد که روند کاهش تورم سرفصل ممکن است متوقف شود.

مهم‌ترین رویدادهایی که باید زیر نظر داشت

سخنرانی‌های مقامات فدرال رزرو بین 24 تا 26 مارس مهم‌ترین رویدادهای سیاستی هفته هستند. مایکل بار، فیلیپ جفرسون، و لیزا کوک همگی برنامه سخنرانی دارند، و اظهارات جفرسون به‌طور ویژه مهم است زیرا مستقیماً به چشم‌انداز اقتصادی و اثرات انرژی می‌پردازد. بازارها به سه سیگنال گوش خواهند داد: آیا مقامات شوک نفتی را موقتی تلقی می‌کنند، آیا درباره اثرات دور دوم تورمی نگران هستند، و آیا نگرانی بیشتری نسبت به رشد کندتر دارند یا نسبت به ماندگاری قیمت‌ها. تقویم فدرال رزرو همچنین شامل نظرسنجی نظرسنجی از مدیران ارشد اعتبارسنجی در مورد شرایط تأمین مالی فروشنده نیز هست، که می‌تواند بینشی ارائه دهد درباره این‌که آیا شرایط مالی سخت‌تر، هم‌اکنون بخشی از کار بانک مرکزی را انجام می‌دهد یا نه.

یادداشت معامله‌گران

برای بازارهای آمریکا، این هفته عمدتاً درباره این است که آیا داده‌ها روایت «فدرال رزرو در حالت حفظ سیاست ها، رشد در حال کند شدن اقتصاد، تورم چسبنده» را حفظ می‌کنند یا نه. اگر هم PMIها و هم قیمت‌های واردات قویتر منتشر شوند، بازدهی خزانه‌داری و دلار می‌توانند بیشتر تقویت شوند. اگر نظرسنجی‌های کسب‌وکار نرم شوند در حالی که داده‌های قیمتی کنترل‌شده باقی بمانند، بازارها ممکن است دوباره به سمت تفسیر میان‌مدت داویش‌تر بازگردند. نکات عملی برای زیر نظر گرفتن شامل مؤلفه‌های قیمتی PMI، قیمت‌های واردات، و پیام فدرال رزرو درباره انتقال اثرات انرژی است.

شاخص دلار آمریکا(DXY) – نمای تکنیکال روزانه

ساختار روزانه همچنان تا حدی صعودی باقی مانده است، به‌طوری‌که قیمت هنوز درون یک کانال صعودی حرکت می‌کند، هرچند مومنتوم پس از حرکت اخیر به سمت مرز بالایی کانال کاهش یافته است. تا زمانی که DXY  بالای 99.00 باقی بماند، روند صعودی کوتاه‌مدت حفظ می‌شود و حرکت دیگری به سمت 100.00–100.30 همچنان محتمل است. شکست به زیر 99.00 این آرایش را تضعیف می‌کند و 98.50 و سپس احتمالاً 97.50 را در معرض دید قرار می‌دهد. RSI  همچنان مثبت است اما دیگر در وضعیت اشباع خرید نیست، در حالی که OBV نشان می‌دهد قدرت بازگشت اخیر تا حدی از  باور و قدرت خود را از دست داده است.

نمای تکنیکال روزانه – S&P 500

روند کوتاه‌مدت پس از آنکه شاخص ساختار صعودی قبلی خود را از دست داد، همچنان نزولی باقی مانده است. قیمت همچنان سقف‌های پایین‌تر و کف‌های پایین‌تر ثبت می‌کند، و تلاش‌های بازگشتی زیر خط روند نزولی محدود مانده‌اند. شکست به زیر 6600 باعث شده بازار در نزدیکی محدوده حمایتی 6500–6540 آسیب‌پذیر باقی بماند. تا زمانی که قیمت زیر 6600–6710 بماند، فشار نزولی غالب است. شکست واضح به زیر 6500، سطح 6420 را در ادامه در معرض دید قرار خواهد داد. RSI  در حال نزدیک شدن به محدوده اشباع فروش است، اما OBV همچنان به ضعف در قدرت خرید اشاره دارد.

مرور هفتگی اقتصاد بریتانیا:

اقتصاد بریتانیا هفته گذشته را با تصویری ترکیبی اما همچنان نسبتاً باثبات به پایان رساند. بازار کار بهتر از انتظار دوام آورد، بخش مسکن یک بازگشت ماهانه ملایم نشان داد، و سفارشات صنعتی اندکی بهبود یافت. اما در زیر این سطح، مومنتوم داخلی ضعیف باقی ماند، فشار دستمزدی به کاهش ادامه داد، و بانک مرکزی انگلستان  همچنان فوریت چندانی برای کاهش نرخ‌ها نشان نداد. در کنار ضعف بیشتر مالیه عمومی و افزایش بازدهی اوراق دولتی، پیام کلی این است که اقتصاد در حال شکست نیست، اما آن‌قدر قوی هم نیست که از امیدها برای یک چرخه سریع کاهش نرخ حمایت کند.

مهم‌ترین سیگنال از سوی بانک مرکزی انگلستان  آمد. BoE  مطابق انتظار نرخ‌ها را در 3.75% بدون تغییر نگه داشت، اما شگفتی اصلی در ترکیب آرا بود: هر 9 عضو MPC از عدم تغییر حمایت کردند و هیچ رأیی برای کاهش وجود نداشت. بازارها انتظار داشتند دست‌کم مقداری حمایت برای تسهیل در سیاست ها دیده شود، بنابراین این تصمیم یکپارچه پیامی هاوکیش ارسال کرد. این نشان می‌دهد که سیاست‌گذاران همچنان ریسک‌های تورمی را به‌اندازه‌ای جدی می‌بینند که صبوری را توجیه کند و هنوز احساس راحتی نمی‌کنند که در را به روی کاهش نرخ‌ها در کوتاه‌مدت باز کنند.

این دیدگاه با داده‌های دستمزدی همخوانی دارد. بازار کار همچنان مقاوم باقی مانده، اما رشد دستمزد از دیدگاه BoE در مسیری مساعدتر حرکت می‌کند. متوسط درآمدها با احتساب پاداش‌ها از 4.2% به 3.9% کاهش یافت، در حالی که درآمدها بدون احتساب پاداش‌ها از 4.1% به 3.8% افت کرد. این به کاهش فشار تورمی، به‌ویژه در بخش خدمات، کمک می‌کند، اما هنوز آن‌قدر ضعیف نیست که BoE را متقاعد کند کاهش فوری نرخ‌ها مناسب است.
در عین حال، خود بازار کار ضعیف به‌نظر نمی‌رسید. نرخ بیکاری در 5.2% ثابت ماند که اندکی بهتر از انتظار بود، و اشتغال 84 هزار نفر افزایش یافت، بسیار بالاتر از پیش‌بینی‌ها. با این حال، درخواست ها برای بیمه بیکاری نیز به‌شدت افزایش یافت و نشان داد که فشارهایی در شرایط استخدام در حال شکل‌گیری است. بنابراین، بازار کار بیشتر شبیه بازاری است که به‌تدریج در حال سرد شدن است تا اینکه دوباره شتاب بگیرد.
بخش مسکن نیز سیگنالی ترکیبی ارسال کرد؛ به‌طوری‌که قیمت‌های ماهانه افزایش یافتند اما رشد سالانه همچنان منفی باقی ماند. صنعت اندکی بهبود یافت، اما تقاضا همچنان ضعیف است. داده‌های مالیه عمومی کمتر امیدوارکننده بودند، زیرا استقراض بالاتر از انتظار ثبت شد و بازدهی اوراق دولتی به‌شدت افزایش یافت و شرایط مالی را همچنان سخت نگه داشت.

بریتانیا: چشم‌انداز هفته پیش‌رو

بریتانیا این هفته را با پس‌زمینه‌ای پیچیده‌تر از آمریکا آغاز می‌کند. فعالیت اقتصادی به‌طور ملایمی بهبود یافته، اما چشم‌انداز تورم پس از شوک خاورمیانه دوباره شکننده‌تر شده است. بانک مرکزی انگلستان  در 19 مارس نرخ بهره را در 3.75% حفظ کرد، و برخلاف تصمیم دوپاره فوریه، نشست مارس با تصمیمی یکپارچه به پایان رسید، زیرا سیاست‌گذاران در حال ارزیابی ابعاد و مدت‌زمان درگیری و اثر آن بر قیمت‌های انرژی و تورم هستند.
این اجماع نباید داویش تلقی شود. صورت‌جلسه نشان می‌دهد که یک شوک ماندگارتر می‌تواند به موضعی محدودکننده‌تر نیاز داشته باشد، به‌ویژه اگر قیمت‌های بالاتر انرژی به دستمزدها و روند گسترده‌تر قیمت‌گذاری منتقل شوند. در عین حال، BoE همچنین اذعان می‌کند که تقاضای ضعیف‌تر و فشار بر درآمدهای واقعی می‌تواند ظرفیت مازاد بیشتری ایجاد کند و بیکاری را بالا ببرد. به بیان دیگر، بریتانیا اکنون نسبت به فقط چند هفته پیش با یک موازنه ریسک به سبک رکود تورمی روشن‌تر روبه‌رو است.

پس‌زمینه رشد همچنان ضعیف باقی مانده است. داده‌های ONS نشان داد GDP در سه ماه منتهی به دسامبر 2025 تنها 0.1% رشد کرده است، که یعنی اقتصاد حتی پیش از آخرین شوک انرژی نیز شکننده بوده است. BoE انتظار داشت CPI تا سه‌ماهه دوم 2026 به نزدیکی هدف بازگردد، اما این مسیر اکنون پس از قیمت‌گذاری مجدد اخیر در بازارهای انرژی کمتر قطعی به‌نظر می‌رسد.

مهم‌ترین داده‌های اقتصادی و انتظارات بازار

سوگیری برای هفته پیش‌رو احتیاط است نه خوش‌بینی. نظرسنجی معاملات توضیعی از CBI کاهش شدیدی را در حجم فروش خرده‌فروشی فوریه نشان داد، هرچند انتظارات برای مارس تا حدی بهبود یافت. این موضوع باعث می‌شود گزارش رسمی فروش خرده‌فروشی فوریه با ریسک نزولی معناداری همراه باشد.

1. PMI اولیه بریتانیا — سه‌شنبه، 24 مارس

این مهم‌ترین داده بریتانیا در این هفته است. داده‌های فوریه سازنده بودند، به‌طوری‌که PMI ترکیبی در 53.7، خدمات در 53.9، و بخش تولید همچنان کمی بالاتر از محدوده انبساط در 51.7 قرار داشت. پرسش اصلی اکنون این است که آیا فعالیت در مارس می‌تواند با وجود شوک انرژی و افزایش عدم‌اطمینان دوام بیاورد یا نه.

2. تورم مصرف‌کننده و تولیدکننده — چهارشنبه، 25 مارس

داده‌های نهایی CPI و PPI فوریه روز چهارشنبه منتشر می‌شوند. تورم ژانویه به 3.0% سالانه کاهش یافت که امیدوارکننده بود، اما بازارها ممکن است با توجه به پس‌زمینه ژئوپلیتیکی و انرژی که به‌سرعت در حال تغییر است، این ارقام را تاریخ گذشته تلقی کنند.

3. فروش خرده‌فروشی فوریه — جمعه، 27 مارس

خرده‌فروشی ژانویه 1.8% ماهانه افزایش یافت و بازار را در جهت صعودی غافلگیر کرد. مسئله کلیدی اکنون این است که آیا آن رشد موقتی بوده یا آغاز تقاضای مصرف‌کننده قوی‌تر است.

یادداشت معامله‌گران

این هفته آزمون این موضوع خواهد کرد که آیا بریتانیا هنوز شبیه اقتصادی با رشد آهسته اما در حالت انبساط است یا به سمت رشد ضعیف‌تر لغزیده است. این تمایز بازدهی اوراق دولتی، پوند، و انتظارات نسبت به BoE را شکل خواهد داد.

نمای تکنیکال روزانه – GBP/USD

سوگیری روزانه خنثی تا کمی نزولی است. قیمت نزدیک 1.3340 و در مجاورت یک محدوده پیوت مهم قرار دارد، اما بازگشت اخیر همچنان بیشتر اصلاحی به‌نظر می‌رسد تا یک بازگشت صعودی روشن. EMA نشان‌دهنده قدرت محدود روند است، RSI  نزدیک 45 مومنتوم ضعیف را نشان می‌دهد، و OBV همچنان ضعیف باقی مانده است.

سطوح کلیدی تکنیکال برای زیر نظر گرفتن:

مقاومت: 1.3350، سپس 1.3500

حمایت: 1.3200، سپس 1.3050

اگر GBP/USD زیر 1.3350–1.3500 باقی بماند، ممکن است رشدها محدود بمانند. شکست به بالای 1.3500 چشم‌انداز را بهبود می‌دهد، در حالی که حرکت به زیر 1.3200 سطح 1.3050 را در معرض دید قرار خواهد داد.

چشم‌انداز هفتگی طلا: پرمیوم جنگ در برابر نرخ‌های بالاتر برای مدت طولانی‌تر

طلا هفته جدید را در موقعیتی شکننده در کوتاه‌مدت آغاز می‌کند. با وجود جنگ مداوم در خلیج فارس، شمش طلا به‌تازگی شدیدترین افت هفتگی خود از سال 2020 را ثبت کرده است؛ به‌طوری‌که طلای آوریل Comex نزدیک 4,574.90 دلار بسته شد و طلای نقدی روز جمعه کمی پایین‌تر از محدوده 4,500 دلار به پایان رسید. پیام اصلی هفته گذشته روشن بود: دلار قوی‌تر آمریکا، بازدهی بالاتر اوراق خزانه‌داری، و کاهش انتظارات برای کاهش نرخ بهره فدرال رزرو در کوتاه‌مدت، بر حمایت معمول دارایی امن غلبه کردند.

پس‌زمینه کلان همچنان برای طلا دشوار باقی مانده است. در 18 مارس، فدرال رزرو نرخ‌ها را در محدوده 3.50% تا 3.75% بدون تغییر نگه داشت و تأکید کرد که عدم‌اطمینان پیرامون چشم‌انداز همچنان بالا باقی مانده است، از جمله اثر تحولات خاورمیانه. این موضوع طلا را به‌شدت نسبت به هر عاملی که بازدهی واقعی آمریکا و دلار را بالا ببرد حساس نگه می‌دارد، به‌ویژه اگر بازارها همچنان شوک نفتی را عمدتاً به‌عنوان یک مسئله تورمی تلقی کنند نه یک سیگنال رکودی.
نکته مهم این است که افت اخیر طلا با تنش ژئوپلیتیکی تناقضی ندارد. بلکه نشان می‌دهد طلا در حال حاضر بیشتر شبیه یک دارایی وابسته به جریان ذخایر معامله می‌شود تا یک پوشش کلاسیک ترس. با اینکه جنگ، اختلال در نفت، و نوسان معمولاً باید از فلزات گران‌بها حمایت کنند، طلا و نقره تضعیف شده‌اند زیرا خریداران ساختاری کلیدی، به‌ویژه بانک‌های مرکزی و مدیران ذخایر حاکمیتی، دیگر مانند قبل همان سطح از حمایت را فراهم نمی‌کنند.

بازار صعودی اخیر طلا بر دو نیروی اصلی بنا شده بود: تضعیف بلندمدت ارزش پول پس از 2008، که تقاضا برای دارایی‌های فیزیکی را تقویت کرد، و دلارزدایی پس از آنکه ذخایر روسیه در 2022 مسدود شد. این موضوع کشورهایی مانند چین، ترکیه، و دولت‌های خلیج فارس را به سمت انتقال بخشی از ذخایرشان به طلا سوق داد. در این معنا، طلا به چیزی فراتر از یک دارایی امن؛ به یک دارایی ذخیره استراتژیک بدل شد.
جنگ در خلیج فارس و اختلال در اطراف هرمز اکنون برخی از آن جریان‌ها را معکوس کرده است. کشورهای صادرکننده نفت برای ایجاد ذخایر به درآمدهای انرژی وابسته‌اند، بنابراین وقتی این جریان‌ها مختل می‌شوند، خرید طلا ممکن است کند شود یا حتی دارایی‌ها نقد شوند. چین نیز از طریق رشد ضعیف‌تر و مازادهای خارجی کوچک‌تر با چالشی مشابه روبه‌روست. نقره حتی بیشتر افت کرده است زیرا فراتر از یک فلز پولی، به تقاضای صنعتی نیز به‌شدت وابسته است.

چه انتظاری باید داشت؟

استدلال بلندمدت به نفع طلا همچنان پابرجاست، اما رفتار قیمتی کوتاه‌مدت اکنون بیش از آنکه صرفاً از ترس تأثیر بگیرد، تحت‌تأثیر نقدینگی، جریان‌های ذخایر، و فشار بر ترازنامه‌های حاکمیتی قرار دارد. در این هفته، مسئله کلیدی این است که آیا بازارها همچنان بر تورم و نرخ‌ها متمرکز می‌مانند یا دوباره به سمت تقاضای دارایی امن بازمی‌گردند. سناریوی پایه، نوسان بالا و معاملات دوطرفه است، نه یک بازگشت صعودی واضح. طلا در وضعیت اشباع فروش قرار دارد، بنابراین جهش‌های تند اصلاحی ممکن است، اما یک بازیابی بادوام‌تر احتمالاً به دلار ضعیف‌تر، بازدهی پایین‌تر، داده‌های ضعیف‌تر آمریکا، یا یک حرکت عمیق‌تر ریسک‌گریز نیاز دارد. از نظر تکنیکال، روند زیر 4600 همچنان نزولی باقی می‌ماند، با حمایت در 4490–4500، سپس 4400 و 4300.

چشم‌انداز هفتگی بازار نفت: شوک عرضه همچنان عامل غالب است

بازار انرژی همچنان مانند یک شوک عرضه ناشی از جنگ معامله می‌شود، نه یک بازار نفت چرخه‌ای عادی. روز جمعه، برنت در 112.19 دلار بسته شد و WTI در نزدیکی 98.3 دلار قرار گرفت، در حالی که با تشدید درگیری و بدتر شدن اختلالات عرضه عراق، قیمت‌ها به بالاترین سطوح خود در نزدیک به چهار سال گذشته رسیدند. عامل اصلی همچنان اختلال در خلیج فارس است: تنگه هرمز، که حدود 20% از جریان جهانی نفت و LNG را عبور می‌دهد، به‌شدت آسیب دیده است، در حالی که عراق برای میادین نفتی تحت بهره‌برداری شرکت‌های خارجی فورس ماژور  اعلام کرده و پس از توقف صادرات، تولید بصره را به‌شدت کاهش داده است. زیرساخت‌های گسترده‌تر انرژی در خلیج فارس نیز هدف حمله قرار گرفته‌اند.

برخی ضربه‌گیرهایی وجود دارند، اما همچنان بسیار کوچک‌تر از آن به‌نظر می‌رسند که بتوانند این شوک را به‌طور کامل جبران کنند. IEA  آزادسازی اضطراری 400 میلیون بشکه از ذخایر را اعلام کرد، و مقام‌های آمریکایی نیز اشاره کردند که آزادسازی‌های بیشتر از SPR همچنان ممکن است. اوپک‌پلاس پیش از تشدید جنگ، تنها افزایش تولید 206,000 بشکه در روز را برای ماه آوریل برنامه‌ریزی کرده بود، که در مقایسه با اختلال فعلی رقم کوچکی است. هم‌زمان، آمریکا به‌طور موقت محدودیت‌ها بر بخشی از نفت و ذخایر ایران را کاهش داده است، در حالی که هفته گذشته انعطاف مشابهی نیز به ذخایر نفتکش‌های روسیه داده شد تا قیمت‌ها مهار شود.

پس‌زمینه داخلی آمریکا از نفت حمایت می‌کند، هرچند به‌تنهایی برای توضیح این جهش کافی نیست. داده‌های EIA  نشان داد ذخایر نفت خام 6.2 میلیون بشکه افزایش یافته‌اند، اما ذخایر بنزین و فرآورده‌های میان‌تقطیر کاهش یافته، نرخ بهره‌برداری پالایشگاه‌ها بالا رفته، و تقاضای کل برای فرآورده‌ها همچنان قوی مانده است. این نشان می‌دهد که عرضه نفت خام هنوز وجود دارد، اما توازن فرآورده‌های پالایش‌شده در حال فشرده‌تر شدن است، که در دوره یک شوک اهمیت بیشتری دارد. شیل آمریکا نیز بعید است این مشکل را به‌سرعت حل کند. فعالیت دکل‌ها فقط اندکی بهبود یافته و تولیدکنندگان با وجود قیمت‌های بالاتر همچنان در هزینه‌کرد محتاط و منضبط باقی مانده‌اند.

جهان اکنون با یک شوک انرژی غیرمعمول و گسترده روبه‌رو است؛ شوکی که IEA آن را بدتر از تحریم نفتی 1973 توصیف می‌کند، زیرا نه‌تنها نفت خام، بلکه گاز، LNG، سوخت‌ها، مواد شیمیایی، و نهاده‌های کود را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. حدود 400 میلیون بشکه، یا تقریباً معادل چهار روز از عرضه جهانی، از بازار حذف شده و هزینه‌ها را در حمل‌ونقل، برق، گرمایش، و صنعت بالا برده است. بخش گاز البته شدیدتر است، زیرا تأسیسات بزرگ گازی خلیج فارس هدف قرار گرفته‌اند و زیان عرضه LNG ممکن است سه تا پنج سال ادامه داشته باشد.
سوگیری همچنان صعودی اما به‌شدت پرنوسان باقی مانده است. تا زمانی که تردد هرمز محدود بماند و اختلالات خلیج فارس ادامه پیدا کند، مسیر با کمترین مقاومت همچنان رو به بالا است، هرچند WTI ممکن است از برنت عقب بماند زیرا بازار آمریکا از نظر نسبی بهتر تأمین شده است. برای هفته پیش‌رو، مهم‌ترین مواردی که باید زیر نظر داشت شامل تیترهای مربوط به کشتیرانی در هرمز، اختلالات بیشتر در عراق یا خلیج فارس، واکنش‌های اضطراری عرضه، و گزارش روز چهارشنبه EIA است.

  نمای تکنیکال چارت روزانه نفت خام

WTI همچنان شبیه یک بازار صعودی در حال تثبیت به‌نظر می‌رسد، نه یک بازگشت تأییدشده. قیمت نزدیک 98.0 قرار دارد، درست پایین‌تر از یک پیوت مهم در حدود 98.5. شاخص RSI  همچنان قوی است اما نزدیک به اشباع خرید قرار دارد، در حالی که OBV هنوز از روند صعودی گسترده‌تر حمایت می‌کند. مقاومت‌های فوری در 98.5 و 106.5 قرار دارند. حمایت‌ها در 92.0 و سپس 85.5 هستند. تا زمانی که WTI بالای 92.0 باقی بماند، ساختار صعودی گسترده‌تر دست‌نخورده باقی می‌ماند.

وضعیت بازار کریپتو و چشم‌انداز هفتگی  بیت کوین

بیت‌کوین هفته جدید را در موقعیتی ترکیبی اما همچنان شکننده آغاز می‌کند. بازار از فروش سنگین اوایل فوریه، زمانی که BTC برای مدتی کوتاه به سمت 60,000 دلار سقوط کرد، به‌طور قابل‌توجهی بازیابی شده است، اما هنوز بیشتر شبیه یک دارایی ریسکی حساس به شرایط کلان رفتار می‌کند تا یک بازار صعودی پاک و خودپایدار. این بازیابی واقعی است، اما قدرت روند همچنان محدود باقی مانده، و لحن کلی بازار هنوز بیش از آنکه به مومنتوم صرفاً کریپتویی وابسته باشد، به نرخ‌ها، بازدهی‌ها، نفت، و احساس ریسک کلی وابسته است.

جریان  ETFها و حمایت نهادی

ETF های کریپتو در دوره اخیر فشارهای ژئوپلیتیکی به یک منبع اصلی حمایت تبدیل شده‌اند. از زمان آغاز درگیری ایران و آمریکا، دارایی‌های ETFهای کریپتو در مجموع  گزارش های حدود 12 میلیارد دلار افزایش یافته‌اند، به‌طوری‌که کل دارایی‌های تحت مدیریت به حدود 140 میلیارد دلار رسیده است. تنها در هفته اخیر، ETFهای کریپتو حدود 1.06 میلیارد دلار ورود سرمایه ثبت کردند که قوی‌ترین نتیجه هفتگی از اواسط ژانویه و سومین هفته متوالی ورود مثبت سرمایه بود. این تغییر نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران نهادی پس از یک دوره احتیاط، در حال بازگشت هستند.

بازیابی با رهبری بیت‌کوین، اتریوم هم کمک کرد

بخش عمده ورودهای اخیر به سمت ETFهای بیت‌کوین هدایت شد که هفته گذشته حدود 793 میلیون دلار و طی سه هفته گذشته حدود 2.2 میلیارد دلار جذب کردند. این نشان می‌دهد که بیت‌کوین همچنان اصلی‌ترین نقطه ورود نهادی باقی مانده است، به‌ویژه در اطراف محدوده 70,000 دلار. ETFهای اتریوم نیز با حدود 315 میلیون دلار ورود هفتگی حمایت اضافه کردند، هرچند تقاضای ابتدای سال‌تا‌امروز برای محصولات ETH بسیار خنثی‌تر باقی مانده است. در مجموع، تقاضای ETF به تثبیت احساسات بازار کمک می‌کند، اما هنوز یک محیط شکست صعودی قدرتمند ایجاد نکرده است.

بزرگ‌ترین مسئله همچنان شرایط اقتصاد کلان است

چالش اصلی BTC همچنان پس‌زمینه کلان است. فدرال رزرو در 18 مارس نرخ‌ها را در محدوده 3.50%–3.75% بدون تغییر نگه داشت و بر عدم‌اطمینان بالای مرتبط تا حدی با تحولات خاورمیانه تأکید کرد. این موضوع مهم است، زیرا بیت‌کوین معمولاً زمانی دچار مشکل می‌شود که بازارها قیمت‌های بالاتر نفت و تنش ژئوپلیتیکی را به‌عنوان دلایلی برای تورم چسبنده‌تر، بازدهی‌های بالاتر، و کاهش کمتر نرخ‌ها تفسیر کنند. علاوه بر این، یکی از ستون‌های صعودی میان‌مدت بیت‌کوین، یعنی قانون‌گذاری سریع‌تر کریپتو در آمریکا، تضعیف شده و یک کالیزر نظارتی بالقوه را کاهش داده است.

چشم‌انداز هفتگی بیت کوین

سناریوی پایه همچنان معاملات پرنوسان و دوطرفه است، با فقط یک چشم انداز ملایم بازیابی در صورتی که شرایط اقتصاد کلان آرام‌تر شود. سناریوی صعودی به داده‌های ضعیف‌تر آمریکا، بازدهی‌های پایین‌تر، نفت آرام‌تر، و دلار باثبات‌تر نیاز خواهد داشت. سناریوی نزولی از سیگنال‌های تورمی قوی‌تر، بازدهی‌های بالاتر، یک جهش دیگر در نفت، یا فشار گسترده‌تر ریسک‌گریزی ناشی خواهد شد. در چنین محیطی، محدوده 70,000 دلار همچنان لنگر اصلی بازار باقی می‌ماند.

جمع‌بندی و نمای تکنیکال

بیت‌کوین نسبت به اوایل فوریه باثبات‌تر به‌نظر می‌رسد، اما هنوز با اعتماد کامل معامله نمی‌شود. در کوتاه‌مدت، BTC همچنان در یک بازیابی شکننده درون یک بازه سنگین از نظر کلان قرار دارد. از نظر تکنیکال، قیمت در حال تلاش برای ساختن یک کف بالای 70,000 دلار است، اما هنوز برای بهبود احساسات بازار به یک شکست قوی‌تر بالای 72,000–73,000 دلار نیاز دارد. نخستین حمایت در 68,000–70,000 دلار قرار دارد، در حالی که ضعف عمیق‌تر می‌تواند دوباره در ها را برای 64,000–60,000 دلار را باز کند.