اقتصاد جهانی

اقتصاد جهانی هفته را ضعیف‌تر ونامطمئن ‌تر به پایان رساند، هرچند هنوز وارد رکود نشده است. تنش‌های خاورمیانه و آتش‌بس شکننده میان آمریکا و ایران بر بازارها سایه انداخت و بر نفت، انتظارات تورمی، ارزها و تمایل به ریسک اثر گذاشت. تورم همچنان اصلی‌ترین نگرانی باقی ماند: تورم کل در آمریکا همچنان بالا ماند، اروپا سیگنال‌های متفاوتی را شاهد بود، قیمت‌های مصرف‌کننده در چین ضعیف باقی ماند، ژاپن با تورم و دستمزدهای بالاتر مواجه شد، و چندین بازار نوظهور همچنان با تورم چسبنده روبه‌رو بودند. رشد اقتصادی در اقتصادهای بزرگ کند شد، بدون آنکه دچار فروپاشی شود، و همین موضوع بانک‌های مرکزی را محتاط نگه داشت. بازارها بازگشتند، اما این بهبود بیشتر بر کاهش موقت فشارهای ژئوپلیتیکی تکیه داشت تا بر بنیان‌های قوی‌تر اقتصادی یا بهبود در چشم‌انداز جهانی.

آمریکا

اقتصاد آمریکا این هفته تصویر بنیادین دشواری را نشان داد؛ با رشد به‌مراتب کندتر، درآمد ضعیف‌تر خانوارها، داده‌های نرم‌تر بازار کار و تضعیف احساسات. تورم دوباره شتاب نگرفت، اما همچنان برای فدرال رزرو بیش از حد بالا باقی ماند، در حالی که افزایش انتظارات تورمی سیاست‌گذاری را پیچیده‌تر کرد. اکنون پس‌زمینه اقتصاد بیشتر شبیه رشد کندتر همراه با تورم چسبنده است، نه یک فرود نرم. بازارها با کاهش تنش‌های ژئوپلیتیکی بهبود یافتند، اما تصویر کلان داخلی همچنان در مجموع احتیاط را توجیه می‌کند.

مرور هفتگی اقتصاد آمریکا

اقتصاد آمریکا هفته را در وضعیتی ترکیبی اما به‌طور فزاینده شکننده به پایان رساند. روشن‌ترین پیام داده‌ها این بود که رشد در حال کند شدن است، تورم همچنان چسبنده باقی مانده، و بازارهای مالی بیش از آنکه از هرگونه بهبود روشن در بنیان‌های داخلی اقتصاد حمایت بگیرند، از کاهش تنش‌های ژئوپلیتیکی نیرو گرفته اند. آتش‌بس شکننده میان آمریکا و ایران به بهبود در بازار سهام، کاهش نوسان‌، و تضعیف دلار کمک کرد، زیرا تقاضا برای دارایی‌های امن کاهش یافت، اما پس‌زمینه کلان بنیادی همچنان چالش‌برانگیز باقی ماند.

در بخش تورم، تصویر به‌طور واضح متمایل به کاهش نبود. شاخص قیمت مصرف‌کننده در مارس نشان داد که تورم عمومی  همچنان بالا باقی مانده، در حالی که تورم هسته تا حدی ضعیف‌تر از انتظار بود. تورم عمومی  تورم به صورت ماهانه 0.9% و به صورت سالانه 3.3% افزایش یافت که نشان می‌دهد فشارهای قیمتی همچنان در سطحی نگران‌کننده قرار دارند. تورم هسته با 0.2% ماهانه و 2.6% سالانه تا حدی آرامش‌بخش‌تر بود، اما حتی این ارقام نیز سیگنال قانع‌کننده‌ای به فدرال رزرو نداد که تورم به شکلی روان در حال بازگشت به هدف است. داده‌های PCE نیز روایت مشابهی داشتند، به‌طوری که PCE هسته همچنان در سطوحی قرار دارد که برای سیاست‌گذاران بیش از حد بالا و ناراحت‌کننده است. مهم‌تر از آن، انتظارات تورمی به‌طور محسوسی افزایش یافت و انتظارات یک‌ساله دانشگاه میشیگان به 4.8% افزایش پیدا کرد. این افزایش چشم‌انداز سیاست پولی را دشوارتر کرد، زیرا حتی تورم اندکی ضعیف‌تر نیز بخشی از ارزش خود را از دست می‌دهد اگر خانوارها شروع به انتظار قیمت‌های بالاتر در آینده کنند.

در زمینه رشد اقتصادی، داده‌ها به‌وضوح نرم‌تر شدند. تولید ناخالص داخلی سه‌ماهه چهارم به تنها 0.5% بازبینی نزولی شد که بسیار پایین‌تر از برآوردهای قبلی بود، در حالی که رشد هزینه‌کرد مصرف‌کننده نیز کاهش یافت. برآورد GDPNow فدرال رزرو آتلانتا برای سه‌ماهه اول با 1.3% همچنان مثبت باقی ماند، که نشان می‌دهد اقتصاد هنوز در حال رشد است، اما تنها با سرعتی محدود. داده‌های خانوار نیز الگوی مشابهی را نشان دادند: هزینه‌کرد شخصی همچنان مثبت بود، اما درآمد شخصی برخلاف انتظار کاهش یافت و درآمد واقعی به‌شدت کاهش یافت. این موضوع نشان می‌دهد که مصرف‌کنندگان همچنان در حال خرج کردن هستند، اما با حمایت درآمدی کمتر و حاشیه امنیتی نازک‌تر نسبت به گذشته. نظرسنجی‌های مصرف‌کننده نیز این لحن ضعیف‌تر را تقویت کردند، به‌طوری که هم شاخص احساسات میشیگان و هم خوش‌بینی IBD/TIPP به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافتند.

بازار کار در سرعت رشد نرم‌تر شد، اما دچار شکست نشد. تعداد درخواست‌های اولیه بیمه بیکاری افزایش یافت، شاخص‌های مرتبط با اشتغال تضعیف شدند، و شاخص اشتغال بخش غیرتولیدی ISM وارد محدوده انقباض شد. با این حال، تعداد درخواست‌های مستمر کاهش یافت که نشان می‌دهد شرایط بازار کار در مجموع همچنان مقاوم باقی مانده، هرچند شکاف‌ها و نشانه‌های ضعف بیشتر قابل مشاهده شده‌اند. فعالیت تجاری همچنان در محدوده انبساط باقی ماند، به‌ویژه در بخش خدمات، اما کیفیت این انبساط ناهمگون بود، زیرا جهش شدید قیمت‌ها در خدمات نشان‌دهنده تداوم فشارهای تورمی بود.

چشم‌انداز اقتصاد آمریکا برای هفته پیش رو | 13 تا 19 آوریل

چشم‌انداز آمریکا برای هفته 13 تا 19 آوریل 2026 کمتر درباره دریافت یک سیگنال کلان قاطع جدید است و بیشتر درباره تأیید این موضوع است که آیا تورم در حال گسترش بیشتر است یا اینکه رشد به اندازه‌ای در حال کند شدن هست که آن را خنثی کند. دو مورد از داده‌های معمولاً بازار‌ساز—فروش خرده‌فروشی مارس و شروع ساخت‌وساز مسکن/مجوزهای ساختمانی—با تأخیر منتشر خواهند شد و همین موضوع این هفته میانه‌ماه را سبک‌تر از معمول کرده است. در نتیجه، سرمایه‌گذاران تمرکز بیشتری بر تورم تولید کننده، قیمت‌های واردات/صادرات، نظرسنجی‌های منطقه‌ای فدرال رزرو، درخواست‌های بیمه بیکاری، تولید صنعتی، کتاب بژ و سخنرانی‌های مقامات فدرال رزرو خواهند داشت. لحن کلی همچنان محتاطانه باقی می‌ماند و سناریوی پایه همچنان به فدرال رزروی اشاره دارد که در وضعیت صبر و مشاهده قرار دارد و آماده باز کردن دوباره روایت کاهش نرخ بهره در کوتاه‌مدت نیست.

اولین داده مهم روز دوشنبه با فروش خانه‌های موجود در ماه مارس منتشر می‌شود. بخش مسکن همچنان اهمیت دارد زیرا نشان می‌دهد نرخ‌های بالاتر وام مسکن و احساسات ضعیف‌تر چگونه بر فعالیت واقعی اثر می‌گذارند. فروش فوریه با نرخ سالانه 4.09 میلیون واحد در جریان بود، اما فشارهای مربوط به توان خرید از قبل بر تقاضا اثر منفی گذاشته بودند. درخواست‌های خرید وام مسکن در فوریه به‌شدت کاهش یافته بود و تنها بخشی از آن در مارس بازیابی شد، در حالی که فروش‌خانه های موجود، تنها بهبود محدودی را نشان دادند. از آنجا که فروش خانه‌های موجود بازتاب‌دهنده نهایی شدن معاملات است نه قراردادهای جدید، داده مارس عمدتاً شرایط پیش از شوک ژئوپلیتیکی اخیر و جهش نرخ‌ها را منعکس خواهد کرد. با این حال، انتظار همچنان برای یک رقم ضعیف‌تر، در حدود 3.97 میلیون، کمی پایین‌تر از اجماع بازار است.

مهم‌ترین داده هفته احتمالاً تورم تولید کننده ماه مارس در روز سه‌شنبه خواهد بود. پس از انتشار تورم داغ‌تر، بازارها می‌خواهند بدانند آیا فشار تورمی اکنون با وضوح بیشتری در قیمت‌های بالادستی در حال گسترش است یا نه. تورم تولید کننده فوریه از قبل نیز بالا بود و به‌صورت ماهانه 0.7% و به‌صورت سالانه 3.4% افزایش یافته بود. یک گزارش قوی دیگر این دیدگاه را تقویت خواهد کرد که قیمت‌های بالاتر انرژی و هزینه‌های زنجیره تأمین در حال انتقال بیشتر به اقتصاد هستند؛ موضوعی که می‌تواند بازدهی اوراق خزانه‌داری را بالا نگه دارد و از دلار حمایت کند.

روز چهارشنبه جزئیات بیشتری اضافه می‌کند؛ با قیمت‌های واردات/صادرات، نظرسنجی تولیدی  ایالت نیویورک، شاخص مسکن NAHB و کتاب بژ. این داده‌ها به سرمایه‌گذاران کمک خواهند کرد ارزیابی کنند که آیا هزینه‌های بالاتر انرژی، نااطمینانی و شرایط مالی سخت‌تر فشار بیشتری بر فعالیت کسب‌وکار وارد می‌کنند یا نه. پایان فصل مالیات نیز اهمیت دارد، زیرا جریان‌های نقدی خزانه‌داری و بازپرداخت‌های کمتر از انتظار مالیاتی می‌توانند بر شرایط تأمین مالی کوتاه‌مدت اثر بگذارند.

روز پنج‌شنبه توجه به سمت رشد معطوف می‌شود؛ با درخواست‌های بیمه بیکاری، نظرسنجی فدرال رزرو فیلادلفیا و تولیدات صنعتی. درخواست‌ها به‌طور ملایم افزایش یافته‌اند، که نشان می‌دهد بازار کار به‌تدریج در حال سرد شدن است، در حالی که تولیدات صنعتی همچنان مثبت اما ضعیف باقی مانده است. روز جمعه داده مهمی نداریم، اما سخنرانی کریستوفر والر، عضو هیئت‌مدیره فدرال رزرو، همچنان می‌تواند بازارها را جابه‌جا کند، به‌ویژه پیش از نشست 28 تا 29 آوریل FOMC.  

دلار آمریکا و وال استریت

دلار آمریکا هفته را ضعیف‌تر به پایان رساند، اما نه به شکلی که از نظر ساختاری ضعیف باشد. شاخص دلار به حدود 98.50 کاهش یافت و بزرگ‌ترین افت هفتگی خود از ماه ژانویه را ثبت کرد، زیرا خوش‌بینی محتاطانه نسبت به آتش‌بس در خاورمیانه تقاضا برای دارایی‌های امن را کاهش داد و به چرخش به سمت دارایی‌های حساس به ریسک کمک کرد. با این حال، این افت محدود بود. با بازگشت تردیدها درباره آتش‌بس و ادامه اختلال‌ها در تنگه هرمز، دلار تثبیت شد. این موضوع نشان می‌دهد که بازار هنوز آماده کنار گذاشتن نقش دفاعی دلار نیست. رشد ضعیف‌تر آمریکا بر این ارز فشار وارد می‌کند، اما تورم چسبنده و ریسک‌های ژئوپلیتیکی همچنان از آن حمایت می‌کنند.

تحلیل تکنیکال

نمودار روزانه شاخص دلار آمریکا نشان می‌دهد که بازگشت از کف اواخر ژانویه در 95.306 پس از رسیدن به نزدیکی سطح فیبوناچی 127.0% در 100.268 شتاب خود را از دست داد. آخرین حرکت قیمت را به حدود 98.461 رسانده است؛ پایین‌تر از خط روند صعودی که از اواخر ژانویه تا اوایل آوریل از این حرکت صعودی حمایت می‌کرد. شکست این خط روند، ساختار صعودی قبلی را تضعیف می‌کند و لحن کوتاه‌مدت را دوباره به سمت نزولی تغییر می‌دهد.

قیمت همچنین به زیر سطح فیبوناچی 88.6% در 98.768 سقوط کرده است؛ سطحی که اکنون به‌عنوان نخستین ناحیه مقاومتی عمل می‌کند. بالاتر از آن، موانع کلیدی بعدی در مسیر صعودی 99.213 و 99.714 قرار دارند. در سمت نزولی، نمودار به 97.721 به‌عنوان نخستین حمایت معنادار اشاره دارد و پس از آن 96.799 قرار می‌گیرد، اگر فشار فروش ادامه یابد.

شاخص‌های مومنتوم نیز به سمت نزولی متمایل هستند. RSI در سطح 43 قرار دارد که آن را پایین‌تر از ناحیه خنثی 50 قرار می‌دهد و نشان‌دهنده کاهش مومنتوم صعودی است. در عین حال، OBV  در حال کاهش است که به مشارکت ضعیف‌تر خریداران و توزیع قوی‌تر در جریان اصلاح اخیر اشاره دارد. در مجموع، نمودار از یک دیدگاه نزولی محتاطانه حمایت می‌کند، مگر آنکه شاخص به‌سرعت ناحیه مقاومتی 98.768 تا 99.213 را پس بگیرد.

وال استریت هفته قدرتمندی داشت، اما این صعود بیشتر ناشی از بهبود احساسات ژئوپلیتیکی بود تا بهتر شدن داده‌های کلان داخلی. شاخص S&P 500 در هفته 3.6% رشد کرد، داوجونز 3.0% افزایش یافت، و نزدک 4.7% بالا رفت، در حالی که VIX به 19.23 کاهش یافت که نشان‌دهنده افت ترس کوتاه‌مدت بازار است. قوی‌ترین رشدها پس از تیترهای مربوط به آتش‌بس رخ دادند که نگرانی‌های فوری درباره گسترش بیشتر جنگ منطقه‌ای و یک شوک بزرگ‌تر در بازار نفت را کاهش دادند. سهام فناوری و رشد‌محور پیشتاز این حرکت بودند و همچنین از انتظارات قوی سود شرکت‌ها، به‌ویژه در بخش نیمه‌هادی‌ها و شرکت‌های بزرگ فناوری، حمایت گرفتند. انتظارات مبتنی بر گزارش‌های رویترز مبنی بر حدود 14% رشد سود شرکت‌های S&P 500 و بیش از 40% رشد در بخش فناوری، به توضیح تاب‌آوری شاخص‌های سنگین از نظر سهام رشدی کمک کرد. با این حال، معاملات اواخر هفته انتخابی‌تر شد، زیرا بازارها شکنندگی آتش‌بس و تداوم فشارهای تورمی را دوباره ارزیابی کردند.
جمع‌بندی کلی این است که هم دلار و هم سهام همچنان به‌شدت به تحولات ژئوپلیتیکی حساس هستند. اگر دیپلماسی بیشتر بهبود یابد، بازار سهام ممکن است به رشد ادامه دهد و دلار ممکن است نرم‌تر باقی بماند. اما ازسرگیری تنش‌ها می‌تواند به‌سرعت این الگو را معکوس کند.

تحلیل تکنیکال- US100 چارت رنکو  500

نزدک در چارت  روزانه از نظر تکنیکال همچنان صعودی باقی مانده و بالاتر از EMA 20 دوره‌ای معامله می‌شود و روند صعودی میان‌مدت را حفظ کرده است. مومنتوم مثبت است، با RSI در سطح 64 و OBV صعودی که تداوم علاقه خرید را نشان می‌دهد. شاخص اکنون در حال آزمایش ناحیه مقاومتی کلیدی 25,190–25,200 است. شکست قاطع بالای این ناحیه از ادامه صعود حمایت خواهد کرد، در حالی که رد شدن در این محدوده می‌تواند یک اصلاح کوتاه‌مدت به سمت 24,800 را فعال کند. تا زمانی که قیمت بالاتر از 24,800 و EMA 20 باقی بماند، تمایل صعودی گسترده‌تر همچنان حفظ می‌شود و 24,300 به‌عنوان حمایت مهم بعدی در پایین‌تر قرار دارد.

بریتانیا

هفته پیش روی بریتانیا عمدتاً بر سخنرانی‌های روز سه‌شنبه بانک مرکزی انگلستان  و داده‌های فعالیت ماه فوریه در روز پنج‌شنبه متمرکز خواهد بود. بازارها احتمالاً هرگونه بهبود فوریه را به‌عنوان خبری قدیمی تلقی خواهند کرد و همچنان بر قیمت‌های انرژی، لحن بانک مرکزی انگلستان ، و این موضوع متمرکز می‌مانند که آیا کندی ماه مارس ماندگارتر می‌شود یا نه. استرلینگ و اوراق قرضه دولتی بریتانیا باید بیشترین واکنش را به شگفتی‌های GDP و هرگونه تغییر متمایل به سیاست انقباضی از سوی بیلی، گرین، یا من نشان دهند، در حالی که FTSE همچنان به‌ویژه به قیمت نفت و تیترهای مربوط به آتش‌بس حساس باقی می‌ماند.

مرور هفتگی اقتصاد بریتانیا

اقتصاد بریتانیا هفته را در وضعیتی شکننده اما همچنان مثبت به پایان رساند. رشد اقتصادی فرو نریخت، اما شتاب آن در چندین حوزه کلیدی به‌وضوح تضعیف شد. تصویر کلی، اقتصادی را نشان می‌دهد که از نظر فنی همچنان در حال گسترش است، عمدتاً به این دلیل که خدمات هنوز اندکی بالاتر از آستانه 50 قرار دارد، اما اقتصادی است که به‌طور فزاینده‌ای در حال از دست دادن شتاب در تقاضای خانوار، بازار مسکن، و دیگر بخش‌های حساس به نرخ بهره است. این هنوز یک فضای رکودی نیست، اما به‌هیچ‌وجه هم یک بهبود پایدار محسوب نمی‌شود.

مهم‌ترین سیگنال از جدیدترین داده‌های PMI به دست آمد. شاخص ترکیبی مدیران خرید S&P Global از 53.7 به 50.3 کاهش یافت، در حالی که PMI بخش خدمات از 53.9 به 50.5 افت کرد. هر دو رقم همچنان بالاتر از 50 باقی ماندند، به این معنا که بخش خصوصی هنوز در حال گسترش است، اما فقط به‌طور محدود. این کاهش شدید اهمیت دارد، زیرا نشان می‌دهد بریتانیا از یک گسترش نسبتاً باثبات و خدمات‌محور به شرایطی بسیار نزدیک‌تر به رکود ایستا حرکت کرده است. در همین حال، PMI ساخت‌وساز از 44.5 به 45.6 بهبود یافت و بهتر از انتظارات بود، اما همچنان به‌طور واضح پایین‌تر از 50 باقی ماند و تأیید کرد که ساخت‌وساز هنوز در محدوده انقباض قرار دارد. در کنار هم، این اعداد نشان می‌دهند که اقتصاد بریتانیا همچنان در حال حرکت رو به جلو است، اما کیفیت رشد تضعیف شده است.

بازار مسکن نیز شتاب خود را از دست داد. شاخص قیمت مسکن Halifax در ماه مارس به‌صورت ماهانه 0.5% کاهش یافت، کمتر از پیش‌بینی‌ها بود و افزایش قبلی را معکوس کرد. به‌صورت سالانه، قیمت مسکن 0.8% افزایش یافت، اما این رقم نیز ضعیف‌تر از انتظار و پایین‌تر از قرائت قبلی بود. نرخ‌های وام مسکن اندکی بالاتر رفت و به 6.60% رسید و شرایط تأمین مالی را محدودکننده نگه داشت. این موضوع این دیدگاه را تقویت می‌کند که بازار مسکن همچنان تحت فشار هزینه‌های بالای استقراض قرار دارد؛ عاملی که احتمالاً بر حجم معاملات، اثرات ثروت خانوار، و اعتماد مصرف‌کننده فشار وارد خواهد کرد.

مصرف‌کنندگان نیز محتاط باقی ماندند. شاخص Thomson Reuters IPSOS PCSI از 46.0 به 43.3 کاهش یافت و تضعیف بیشتر احساسات را نشان داد. از آنجا که اقتصاد بریتانیا به‌شدت به خدمات و فعالیت مصرف‌کننده وابسته است، ضعف پایدار در اعتماد، احتمال یک بازگشت قدرتمند را محدود می‌کند. یکی از بخش‌های روشن‌تر، صنعت خودرو بود؛ جایی که ثبت‌نام خودروهای سواری جدید به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافت و رشد سالانه در سطح مثبت 6.6% باقی ماند، که نشان می‌دهد برخی بخش‌های تقاضا همچنان در حال حفظ شدن هستند.

چشم‌انداز اقتصاد بریتانیا برای هفته پیش رو

بریتانیا وارد هفته 13 تا 19 آوریل 2026 می‌شود، در حالی که تمرکز به‌طور کامل بر رشد اقتصادی و ارتباطات بانک مرکزی انگلستان  قرار دارد، نه تورم. مهم‌ترین داده داخلی، بسته GDP فوریه در روز پنج‌شنبه است که شامل GDP، خدمات، تولید، ساخت‌وساز، و تجارت می‌شود. از آنجا که داده‌های بازار کار، تورم، و فروش خرده‌فروشی همگی در هفته بعد منتشر می‌شوند، گزارش پنج‌شنبه به آزمون اصلی این موضوع تبدیل می‌شود که آیا اقتصاد بریتانیا در فوریه، پیش از آنکه نظرسنجی‌های ضعیف‌تر کسب‌وکار در مارس و آخرین شوک انرژی ناشی از خاورمیانه فشار بیشتری وارد کنند، نشانه‌ای از تاب‌آوری نشان داده است یا نه.

مهم‌ترین رقم، داده GDP ماهانه است. GDP ژانویه بدون تغییر بود، با خدمات بدون تغییر، تولید 0.1% کاهش‌یافته، و ساخت‌وساز 0.2% افزایش‌یافته. رشد در سه ماه منتهی به ژانویه تنها 0.2% بود، در حالی که GDP سه‌ماهه چهارم 2025 فقط 0.1% نسبت به فصل قبل افزایش یافت. انتظار برای فوریه، یک افزایش ماهانه محدود 0.1% است، اما حتی این نیز تصویر کلی اقتصاد کم‌رمق را به‌طور معناداری تغییر نخواهد داد. انتظار می‌رود ترکیب رشد همچنان نابرابر باقی بماند، با مقداری حمایت از سوی تولید صنعتی و خدمات، اما همراه با ضعف مداوم در ساخت‌وساز. افزون بر این، این داده‌ها پیش از تشدید اخیر تنش‌های ژئوپلیتیکی هستند، بنابراین حتی یک نتیجه قوی‌تر از انتظار نیز ممکن است تأثیر محدودی بر سیاست‌گذاران داشته باشد.

بانک مرکزی انگلستان  همچنان در مرکز چشم‌انداز این هفته قرار دارد. اندرو بیلی، کاترین من، و مگان گرین همگی قرار است روز سه‌شنبه سخنرانی کنند، و اظهارات آنها می‌تواند بازارها را جابه‌جا کند، زیرا مسیر سیاست‌گذاری در حال سخت‌تر شدن است. بانک مرکزی انگلستان  نرخ بانکی را در 3.75% نگه داشته، و ترکیب رشد ضعیف، تورم در حال تعدیل، بازار کار نرم‌تر، و فشارهای مهار‌شده دستمزدی از ماندن در وضعیت بدون تغییر حمایت می‌کند. در عین حال، تنش‌های دوباره در خاورمیانه از طریق قیمت‌های انرژی ریسک افزایشی برای تورم ایجاد می‌کند، که چشم‌انداز سیاست پولی را پیچیده‌تر می‌سازد. اگر فشار ژئوپلیتیکی ادامه یابد، این پس‌زمینه ریسک حرکت بریتانیا به سمت یک محیط بیشتر شبیه رکود تورمی را افزایش می‌دهد.
تصویر کلان گسترده‌تر ترکیبی اما شکننده است. تورم فوریه به‌صورت سالانه 3.0% بود، نرخ بیکاری در 5.2% قرار داشت، رشد دستمزدهای عادی 3.8% بود، فرصت‌های شغلی همچنان کاهش یافتند، و فروش خرده‌فروشی پیش‌تر 0.4% به‌صورت ماهانه کاهش یافته بود. در همین حال، PMI خدمات و PMI ترکیبی در مارس به‌شدت تضعیف شدند، در حالی که هزینه‌های ورودی با سریع‌ترین سرعت از سال 2021 افزایش یافتند. این موضوع داده‌های سخت روز پنج‌شنبه را به‌ویژه مهم می‌کند: اگر GDP ناامیدکننده باشد، بازارها ممکن است به این نتیجه برسند که شتاب اقتصاد بریتانیا پیش از آنکه آخرین شوک انرژی وارد شود نیز در حال تضعیف بوده است.
برای استرلینگ، چشم‌انداز بااحتیاط سازنده است اما محدود باقی می‌ماند.  GBP/USD  از دلار ضعیف‌تر آمریکا حمایت گرفته و به سمت محدوده 1.3450–1.3500 بازیابی شده است، در حالی که شاخص‌های تکنیکال مومنتوم رو به بهبود را نشان می‌دهند. با این حال، احتمالاً رشد بیشتر به‌دلیل پس‌زمینه ضعیف رشد در بریتانیا و این دیدگاه که بانک مرکزی انگلستان  نسبت به برخی همتایان خود کمتر متمایل به سیاست انقباضی است، محدود خواهد ماند. GBP/USD از یک کف نزدیک به 1.3200 در حال بازیابی است و اکنون در حدود 1.34585 معامله می‌شود، بالاتر از TEMA 20 دوره‌ای صعودی خود، که نشان‌دهنده بهبود مومنتوم کوتاه‌مدت است. این جفت‌ارز حمایت 1.3350 را پس گرفته و در حال آزمایش ناحیه مقاومتی 1.3450–1.3500 است. شکست بالای 1.3500 سناریوی صعودی را تقویت خواهد کرد و مسیر را به سمت 1.3550 و 1.3700 باز می‌کند. RSI  در سطح 57 و حمایت حجم معاملات، بازگشت را بدون نشان دادن شرایط اشباع خرید تأیید می‌کنند. تا زمانی که قیمت بالاتر از 1.3350 باقی بماند، تمایل کوتاه‌مدت همچنان به‌طور ملایم صعودی است.

وضعیت بازار طلا و چشم‌انداز هفتگی

وضعیت بازار طلا همچنان سازنده است، اما به‌شدت به تیترهای خبری حساس باقی مانده است. این فلز در حال بازیابی از نوسان شدید مشاهده‌شده در اواخر مارس است، اما هنوز یک شکست کامل را تأیید نکرده است. تا روز جمعه، 10 آوریل، طلای نقدی هفته را نزدیک به 4,750 دلار به ازای هر اونس به پایان رساند، پس از آنکه روز پنج‌شنبه به‌طور موقت تا 4,789.67 دلار به ازای هر اونس افزایش یافت، و در نتیجه طی هفته نزدیک به 2% رشد را ثبت کرد. این عملکرد نشان می‌دهد که خریداران به‌تدریج در حال بازگشت هستند، که با دلار ضعیف‌تر آمریکا و کاهش نگرانی‌ها از بدترین سناریو پس از آتش‌بس شکننده میان آمریکا و ایران حمایت شده است. با این حال، ریسک ژئوپلیتیکی از بین نرفته است، و همین موضوع باعث می‌شود طلا در بازاری معامله شود که به همان اندازه که توسط داده‌های سنتی کلان هدایت می‌شود، تحت تأثیر تیترها نیز قرار دارد.
در هسته اصلی، طلا تحت تأثیر دو نیروی متضاد قرار دارد. در سمت صعودی، این فلز همچنان از دلار ضعیف‌تر، نااطمینانی مداوم در خاورمیانه، و ادامه محدودیت‌ها در تنگه هرمز بهره می‌برد؛ عواملی که همگی به حفظ تقاضا برای دارایی امن کمک می‌کنند. افزون بر این، خرید بانک‌های مرکزی همچنان یک حمایت ساختاری عمده باقی مانده است. بانک مرکزی چین روند خرید طلای خود را ادامه داده است، و مدیران صندوق ذخایر به‌طور فزاینده‌ای عوامل ژئوپلیتیک را به‌عنوان مهم‌ترین ریسک برای مدیریت ذخایر جهانی در نظر می‌گیرند. این موضوع به توضیح این مسئله کمک می‌کند که چرا طلا حتی در دوره‌هایی که نرخ‌های بهره و دلار، از نظر تئوری، باید فشار منفی قوی‌تری ایجاد می‌کردند، همچنان مقاوم باقی مانده است.

در سمت نزولی، بزرگ‌ترین محدودیت برای رشد بیشتر طلا، فضای نرخ بهره بالاتر برای مدت طولانی‌تر در آمریکا است. تورم در ایالات متحده همچنان بیش از حد بالا باقی مانده است، و همین موضوع احتمال تسهیل زودهنگام از سوی فدرال رزرو را کاهش می‌دهد. از آنجا که طلا هیچ بازدهی‌ای ارائه نمی‌دهد، به تأخیر افتادن کاهش نرخ‌ها و بالا ماندن بازدهی اوراق خزانه‌داری جذابیت نسبی آن را کاهش می‌دهد. در نتیجه، هرچند بازار دارای یک پایه حمایتی است، اما از یک نیروی محرک روشن از سمت سیاست پولی برخوردار نیست.

بنابراین، چشم‌انداز کوتاه‌مدت بااحتیاط صعودی است، اما پرنوسان باقی می‌ماند. طلا همچنان یک کف کلان محکم دارد، زیرا آتش‌بس همچنان شکننده است، ریسک اختلال در انرژی همچنان وجود دارد، و انتظارات برای کاهش نرخ بهره از سوی فدرال رزرو به زمان دورتری منتقل شده است؛ به‌طوری که اکنون بسیاری از نهادهای بزرگ اولین کاهش نرخ را در سپتامبر به‌جای ژوئن پیش‌بینی می‌کنند. این به آن معناست که حمایت از طلا دیگر صرفاً بر خوش‌بینی نسبت به سیاست‌های آسان‌گیرانه متکی نیست، بلکه بیشتر بر فشارهای ژئوپلیتیکی و تقاضا برای متنوع‌سازی ذخایر استوار است.

میدان نبرد صعودی بعدی در کوتاه‌مدت، محدوده 5,000 دلار است. برای اینکه طلا به‌طور قاطع از این سطح عبور کند، احتمالاً یا به تشدید دوباره تنش‌های ژئوپلیتیکی نیاز دارد که تقاضا برای دارایی امن را بالا ببرد، یا به افت روشن‌تر دلار و بازدهی اوراق خزانه‌داری که دوباره از منظر سیاست پولی حمایت ایجاد کند. بدون یکی از این دو عامل، طلا ممکن است به رشد ادامه دهد، اما احتمالاً با سرعتی کندتر و کمتر تهاجمی.
از نظر تکنیکال، بازار در حال بهبود است. XAU/USD بالاتر از EMA 20 روزه خود معامله می‌شود، شاخص‌های مومنتوم مانند MACD و Bulls Power حمایتی‌تر شده‌اند، و الگوی کف‌های بالاتر نشان می‌دهد که روند بازیابی در حال منظم‌تر شدن است. با این حال، مقاومت در محدوده 4,780 تا 4,800 دلار همچنان مهم باقی می‌ماند. اگر طلا بالاتر از EMA باقی بماند و حمایت در حدود 4,728 دلار و 4,680 تا 4,700 دلار را حفظ کند، تمایل کوتاه‌مدت همچنان بااحتیاط مثبت باقی می‌ماند.

وضعیت بازار انرژی و چشم‌انداز هفتگیWTI

نفت خام هفته را در وضعیتی بسیار غیرمعمول به پایان رساند: معاملات آتی به‌شدت اصلاح شدند، اما شرایط عرضه فیزیکی همچنان محدود باقی ماند. برنت در 95.20 دلار بسته شد و در هفته 12.7% کاهش یافت، در حالی که WTI در 96.57 دلار بسته شد و 13.4% افت هفتگی را ثبت کرد. در ظاهر، این حرکت به‌شدت نزولی به نظر می‌رسید و بازتاب حذف سریع بخش بزرگی از پرمیوم جنگ پس از اعلام آتش‌بس میان آمریکا و ایران بود. این افت بیشتر بازتاب بهبود احساسات بود، نه عادی‌سازی کامل عرضه.

کلید اصلی این هفته، واگرایی میان بازار کاغذی و بازار فیزیکی بود. معامله‌گران مالی احتمال وقوع یک جنگ منطقه‌ای بدتر را کمتر قیمت‌گذاری کردند، اما اختلال‌های واقعی عرضه همچنان شدید باقی ماندند. حمل‌ونقل از طریق تنگه هرمز همچنان با کمتر از 10% از حجم عادی در جریان بود، ظرفیت تولید نفت عربستان حدود 600,000 بشکه در روز کاهش یافته بود، و ظرفیت انتقال خط لوله شرق-غرب نیز حدود 700,000 بشکه در روز افت کرده بود. تولیدکنندگان خاورمیانه پیش‌تر حدود 7.5 میلیون بشکه در روز را در ماه مارس از مدار خارج کرده بودند، و پیش‌بینی می‌شود این اختلال‌ها در آوریل به 9.1 میلیون بشکه در روز افزایش یابد. این موضوع توضیح می‌دهد که چرا نفت هر زمان که تیترهای ژئوپلیتیکی منفی بازمی‌گشتند، دوباره جهش می‌کرد.

داده‌های دخایر آمریکا به بازار یک دیدگاه ترکیبی اضافه کردند تا آرامش. ارقام API برای هفته منتهی به 4 آوریل، افزایش 3.719 میلیون بشکه‌ای ذخایر نفت خام را نشان دادند که کمتر از افزایش 10.263 میلیون بشکه‌ای هفته قبل بود. داده‌های EIA نیز به‌طور مشابه نشان دادند که ذخایر تجاری نفت خام آمریکا 3.1 میلیون بشکه افزایش یافته و به 464.7 میلیون بشکه رسیده است؛ حدود 2% بالاتر از میانگین پنج‌ساله. اما ذخایر فرآورده‌های تقطیری 3.1 میلیون بشکه کاهش یافتند و همچنان 5% پایین‌تر از میانگین پنج‌ساله باقی ماندند، در حالی که نرخ بهره‌برداری پالایشگاه‌ها در سطح بالای 92% باقی ماند. به عبارت دیگر، دسترسی آمریکا به نفت خام به‌طور بحرانی محدود نبود، اما توازن فرآورده‌های پالایشی، به‌ویژه فرآورده‌های تقطیری، همچنان کمتر از حد اطمینان بخش باقی ماند.

انتظارات تقاضا نیز مانع از شکل‌گیری یک تفسیر کاملاً نزولی شدند. اوپک همچنان رشد تقاضای جهانی نفت را برای سال 2026 حدود 1.4 میلیون بشکه در روز می‌بیند، به این معنا که بازار نمی‌تواند به‌راحتی فرض کند تخریب بزرگ تقاضا رخ خواهد داد، مگر آنکه داده‌های کلان گسترده‌تر با وضوح بیشتری ضعیف شوند. در نگاه به هفته پیش رو، بازار تحت تأثیر گزارش ماهانه اوپک در 13 آوریل، گزارش آژانس بین‌المللی انرژی در 14 آوریل، دیپلماسی آمریکا و ایران، شرایط حمل‌ونقل در هرمز، تورم تولید کننده آمریکا، داده‌های نفتی EIA، و داده‌های کلان گسترده‌تری مانند کتاب بژ و تولیدات صنعتی قرار خواهد گرفت.

سناریوی پایه برای WTI همچنان پرنوسان اما در سطوح بالا است، با یک دامنه احتمالی 93 تا 101 دلار. اگر دیپلماسی بهبود یابد و تردد نفتکش‌ها بازیابی شود، WTI می‌تواند به سمت 90 تا 92 دلار کاهش یابد. اما اگر مذاکرات ناامیدکننده باشد، تعمیرات به تأخیر بیفتد، یا موجودی‌ها دوباره محدود شوند، قیمت‌ها می‌توانند به‌سرعت دوباره بالای 100 دلار حرکت کنند و سطوح 103 تا 106 دلار را دوباره آزمایش کنند.
از نظر تکنیکال، WTI  در مجموع همچنان در سطوح بالا باقی مانده، اما روند کوتاه‌مدت آن اصلاحی شده است. قیمت در نزدیکی 95.57 معامله می‌شود؛ پایین‌تر از خوشه مقاومتی Alligator در محدوده 100.34 تا 103.14، که نشان می‌دهد فروشندگان دوباره کنترل کوتاه‌مدت را به دست گرفته‌اند. بازار نتوانست بالای 100 باقی بماند و اکنون در حال آزمایش حمایت نزدیک به 95.50 است. شکست به پایین می‌تواند مسیر را به سمت 90.00 و سپس 85.38 باز کند، در حالی که بازیابی نیازمند بازپس‌گیری 100.34 و سپس 102.57 تا 103.14 است.

مومنتوم همچنان احتیاط را توجیه می‌کند، زیرا OBV تخت شده و Bears Power همچنان منفی است، که نشان‌دهنده کاهش قدرت صعودی و وجود ریسک فعال در سمت نزولی است.

وضعیت بازار کریپتو و چشم‌انداز هفتگی بیت کوین

بازار کریپتو هفته را در وضعیت بازیابی حساس به ریسک به پایان رساند؛ وضعیتی که بیشتر از کاهش تنش‌های ژئوپلیتیکی نیرو گرفت تا از هرگونه تغییر عمیق ساختاری در این کلاس دارایی. محرک اصلی، تصمیم رئیس‌جمهور دونالد ترامپ برای توقف حملات به ایران به مدت دو هفته بود، همراه با پذیرش محتاطانه ایران نسبت به یک چارچوب آتش‌بس که به عبور امن از تنگه هرمز گره خورده بود. این آتش‌بس به آغاز یک حرکت گسترده ریسک‌پذیر در بازارهای جهانی کمک کرد: دلار تضعیف شد، قیمت نفت کاهش یافت، سهام رشد کرد، و ارزهای دیجیتال نیز پیشروی کردند. بنابراین، این هفته دوباره این دیدگاه را تقویت کرد که کریپتو در حال حاضر بیشتر شبیه یک دارایی پرریسک با بتای بالا رفتار می‌کند تا یک پناهگاه دفاعی مانند طلای دیجیتال.

بیت‌کوین و آلت‌کوین‌های بزرگ با نخستین تیترهای مربوط به آتش‌بس به‌سرعت رشد کردند، اما این رشد به‌طور کامل حفظ نشد. با بازگشت تردیدها درباره آتش‌بس، این صعود شتاب خود را از دست داد و بازار عقب‌نشینی کرد. تا روز پنج‌شنبه، بیت‌کوین به سمت 70,948 دلار عقب نشست، در حالی که اتریوم، ریپل، و سولانا نیز هم‌زمان با بازگشت نااطمینانی ژئوپلیتیکی افت کردند. با این حال، تا روز جمعه کریپتو دوباره بخشی از این افت را جبران کرد، زیرا بازارها به گفت‌وگوهای آمریکا و ایران در پاکستان چشم دوختند. این الگو نشان داد که کریپتو همچنان به‌شدت در معرض تیترهای ژئوپلیتیکی و احساسات کلان بازار قرار دارد، نه اینکه صرفاً بر اساس عوامل بنیادی خاص خودِ بازار کریپتو معامله شود.

با این حال، در زیر سطح بازار، لحن کلی تا حدی سالم‌تر از آن چیزی بود که نوسان‌های تیترمحور نشان می‌دادند. گزارش شده است که ETFهای نقدی بیت‌کوین در آمریکا در روز 6 آوریل 471.3 میلیون دلار ورود سرمایه ثبت کردند؛ بزرگ‌ترین ورود یک‌روزه از اواخر فوریه، که نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران نهادی همچنان مایل بودند با وجود بی‌ثباتی کلان، با افت قیمت خریداری کنند. محصولات هفتگی دارایی‌های دیجیتال نیز 224 میلیون دلار ورود سرمایه ثبت کردند، هرچند اتریوم همچنان با خروج سرمایه مواجه بود و بازار گسترده‌تر همچنان بیشتر تحت رهبری BTC بود تا اینکه به‌طور فراگیر صعودی باشد. به بیان دیگر، سرمایه‌گذاران مایل به نگهداری بیت‌کوین بودند، اما هنوز به‌طور تهاجمی کل مجموعه آلت‌کوین‌ها را دنبال نمی‌کردند.

در نگاه به آینده، چشم‌انداز بیت‌کوین سازنده است اما هنوز تأیید نشده است. BTC  در محدوده پایین 72,000 تا 73,000 دلار در حال تثبیت است، که بیشتر نشان‌دهنده یک دوره تجمیع پس از بازگشت است تا یک شکست قاطع. احتمالاً هفته پیش رو عمدتاً توسط محرک‌های کلان هدایت خواهد شد، از جمله تورم تولید کننده آمریکا، کتاب بژ، تولیدات صنعتی، و اظهارات کریستوفر والر، عضو هیئت‌مدیره فدرال رزرو. اگر سیگنال‌های تورمی نرم‌تر باشند و لحن فدرال رزرو کمتر متمایل به انقباض باشد، بیت‌کوین می‌تواند بالاتر برود و مقاومت را با اطمینان بیشتری به چالش بکشد. اگر تورم همچنان داغ باقی بماند یا انتظارات برای کاهش نرخ بهره باز هم به عقب رانده شود، کریپتو می‌تواند به‌سرعت دوباره وارد یک محدوده دفاعی‌تر شود. از نظر تکنیکال، بیت‌کوین با عبور از میانگین‌های متحرک کلیدی بهبود یافته است، اما هنوز برای تأیید یک ادامه صعودی پایدارتر به حرکت قوی‌تری از مقاومت نیاز دارد.

BTC/USD در حال بازیابی است، به‌طوری که قیمت در حدود 73,378 اکنون بالاتر از هر دو EMA 20 روزه و 50 روزه قرار دارد، که نشان‌دهنده بهبود مومنتوم کوتاه‌مدت است. با این حال، EMA 20 روزه همچنان پایین‌تر از EMA 50 روزه قرار دارد، بنابراین روند گسترده‌تر هنوز در حال ترمیم است و نه کاملاً صعودی. مقاومت نزدیک به 75,000 قرار دارد، با یک ناحیه صعودی بزرگ‌تر در 80,500 تا 85,000. حمایت در حدود 72,600 تا 70,000 قرار دارد، و پس از آن 67,000 و 64,000 دیده می‌شود. RSI  در سطح 58 و OBV باثبات، نشان‌دهنده بهبود مومنتوم هستند، اما هنوز شکست قاطع تأیید نشده است.